Dom nad Kwisą. Dom szachulcowy renowacja.

Przedsezonowy rekonesans

2012-02-19T13:41:00.000+01:00

A jednak zima pokazała swój pazur. Już wydawało się nam wszystkim, że w dodatniej temperaturze doczekamy wiosny, a tymczasem....Przez ostatnie cztery tygodnie nawet do głowy nam nie przyszło, żeby wyruszyć do Siedziby. Najpierw siarczyste mrozy, potem opady śniegu. Jednak wczoraj Władek nie wytrzymał i wybrał się na rekonesans. Temperatura dodatnia na termometrze, drogi czarne więc pojechał.

Na zewnątrz zachęcająco. Śnieg zjechał z dachów, pojawił się nawet widoczny asfalt na drodze.

Tymczasem na dziedzińcu.....

Pojawiło się coś na kształt jeziora. Tak jak przewidywaliśmy w zeszłym sezonie koniecznie musimy wykonać odwodnienie. Woda spływa na środek dziedzińca, skąd niestety nie ma odpływu. Co gorsza ziemia jest zmarznięta na kamień, więc nie chłonie roztopów.

Wyraźnie widać, gdzie gromadzi się woda i którędy trzeba poprowadzić odwodnienie. Śnieg spadający z dachu topnieje, jak utwardzimy podłoże przed wozownią jeszcze większa ilość wody spłynie na środek podwórza.

Gorzej, że woda zaczęła się wlewać pod wiatę. Już latem zaobserwowaliśmy tą niedogodność podczas dużych opadów deszczu. Trzeba będzie wykonać próg przed wjazdem pod wiatę. Podciekanie spowodowane jest zbyt niskim poziomem ceglanego bruku pod wiatą. Być może trochę mocniej zniwelujemy teren dziedzińca i problem zniknie, jak nie to pozostaje wykonać próg.

Nie wygląda to dobrze. Pozostaje pytanie odnośnie sposobu odprowadzenia wody. Są dwie możliwości. Pierwsza to wykonanie swoistej "rynny" przez środek podwórza która pod odpowiednim kątem samoczynnie odwodni teren. Druga to wkopanie rury drenarskiej i wykonanie studzienek odwadniających. Obie możliwości maja wady i zalety. Pierwsza wymaga zastosowania dużej ilości kostki brukowej lub płaskich kamieni, ale takie rozwiązania często obserwujemy w starych obejściach w naszej okolicy. Druga wymaga dużych prac ziemnych przy pomocy koparki, ale istnieje zagrożenie zamarznięcia studzienek i rury, co w rezultacie nie rozwiąże problemu. Co wykonamy? Pożyjemy, zobaczymy.

Jeszcze ostatni rzut oka na Siedzibę od strony sąsiadów, których odwiedził Władek ( Marku zdrowiej czym prędzej!!!) i po rekonesansie.
Oby do wiosny!!!

Nowy sezon rozpoczęty!

2012-01-08T22:19:00.001+01:00

Jeszcze kilka dni temu pisaliśmy, że żadnych prac nie prowadzimy. No tak, ale już je przygotowujemy. Pojechaliśmy w sobotę. Zimy nie widać, więc do przodu!
Widoki dosyć ponure i dzień krótki, ale wizyta dała nam poczucie dobrze rozpoczętego roku!

Podwórko wyrównane, ale jeszcze popracujemy nad nim!

Dojechała partia kamieni, które wykorzystamy do wybrukowania podjazdu do wozowni.

A to zdjęcie wyjaśnia cel naszej wizyty. Spotkaliśmy się z Panem Zdunem, który przedstawił nam poglądowe szkice dwóch pieców kaflowych, które wkrótce powstaną w Siedzibie!!! No może nie tak wkrótce bo zima może nas zaskoczyć w każdej chwili, ale jak obiecuje Pan Zdun powinniśmy się już ogrzać i wypić herbatę na wodzie ugotowanej na naszym piecu już na Wielkanoc.

Pan Zdun przystąpił do rewizji starych kafli, które zgromadziliśmy na ten cel.

Sporo tego. Wszystkie pochodzą z rozebranych kaflaków. Jedne z nich to tzw "berlinki" ze szlifowanymi bokami, drugie to ręcznie formowane kafle z wrocławskiej wytwórni Tichmanna.

Pan Zdun zajął się swoimi czynnościami z Władkiem, ja zaś ruszyłem na rekonesans. Wynik krótkiego spaceru do sąsiadów okazał się miłym zaskoczeniem. Zima i prace związane z budową wodociągu odsłoniły zarośniętą wcześniej konstrukcje płotu. Taka sama jak u nas, tylko nasze słupki są z piaskowca, sąsiedzi maja murowane!

No już dzień dobiegał ku końcowi. Zimno się zrobiło i zaczął siąpić deszcz.

Żegnaj Siedzibo do następnego razu!

Stary rok, a co tam niech żyją pomysły na nowy!!!

2012-01-02T21:51:00.000+01:00

Trochę nas nie było na blogu - wszystko przez pojawienie się bardzo ważnego dwulatka. Ale już nadrabiam zaległości. Tak szybko minęły nam ostatnie trzy tygodnie!! No i już mamy Nowy Rok. W imieniu swoim i Władka oraz naszych rodzin pozdrawiamy serdecznie wszystkich czytających, podglądających i zaciekawionych. Oby nowy rok szybko okazał się lepszy od wszystkich innych i przyniósł nam wszystkim zadowolenie!!!

Pomimo zaskakująco ciepłego początku zimy prac nie wykonujemy żadnych, za to sporo myślimy o tym co było i będzie. Stąd ten post o naszych największych osiągnięciach; nie wszystkich i może nie najważniejszych ale istotnych dla nas i takich które nam się wryły w pamięci.

Na początek - pierwszy nocleg w Siedzibie! No Hilton to, to nie był ale wrażenia niezapomniane!

Druga rzecz - MadMax czyli nasz sąsiad Marek. Dobrzy sąsiedzi to jest to. Szczególnie jak humor i pozytywne nastawienie do życia są najważniejsze - od razu poprawia się nastrój!!!

Remont dolnej izby, chociaż trwa nadal i nie zakończony, to dał namiastkę czegoś realnego, prawie że się udało i jest (będzie) fajnie!

Płot, który okazał się niezwykłym i bardzo ważnym płotem!

Pojawiły się oznaki porządku, czyli rzeczy znajdują swoje miejsca!

A to już zmartwienia na nadchodzący rok - co przyniesie nam remont piętra???

Oby to było światełko w tunelu!!!

Pozdrawiamy serdecznie z nowym rokiem!!!

Mirek, Władek & Rodzina

Przypadkowe odkrycie!

2011-12-08T22:05:00.000+01:00

Jako, że pora roku i pogoda nie nastraja najlepiej - całkiem miłym zajęciem jest przeglądanie zdjęć z wykonanych przez nas prac. Traktujemy to poważnie. Jest to niemal dokumentacja historyczna. Jak ważna okazało się przed paroma dniami. Jak zwykle siedząc przed komputerem przeglądałem fotki i zastanawiałem się nad kwestią remontu konstrukcji szachulcowej. W pewnym momencie momencie dojrzałem i sam się zdziwiłem że na zdjęciu z etapu remontu dachu nie dojrzałem bardzo istotnego elementu. Na narożnej pionowej belce podpisał się cieśla!!! Widać wyraźnie datę 1832 i napis. Oceńcie sami:

No jak nie mogliśmy tego wcześniej ujrzeć!!
Oczywiście napis zostanie zabezpieczony i odpowiednio "uwypuklony" tak żeby był widoczny. Szkoda, że czas nie sprzyja tej pracy - musi poczekać do wiosny, ale odkrycie tego "stempla czasu" ucieszyło nas niezmiernie!!!

Jak już poprzednio pisałem trochę podzielę się z Wami informacjami jakie posiadamy na temat poszukiwań byłych mieszkańców domu. Pozwolę sobie również na zamieszczenie w tym poście tekstu w języku niemieckim, który być może będzie pomocny w odnalezieniu byłych mieszkańców, albo poznaniu historii.

Otóż w sierpniu 1945 roku transportem kolejowym z miejscowości Świrz na wschód od Lwowa z terenu dzisiejszej Ukrainy przyjechał Pan Szwed - młody chłopak wraz z rodzicami rolnikami. Musieli opuścić własne gospodarstwo pod naciskiem "nowej władzy" i po kilku tygodniach wysadzono ich na stacji kolejowej w Gierałtowie. Rodzinę osadzono właśnie w naszej Siedzibie wśród niemieckiej rodziny. Jak wspominał mi Pan Szwed przyjęto ich dobrze i podzielono się pokojami. Szwedowie dostali pokoje na dole domu. Z opowiadań wiem, że w domu mieszkali rosyjscy robotnicy - jeńcy wojenni, którzy uciekli tuż po wkroczeniu Amii Czerwonej. W domu mieszkało dwoje staruszków i młoda dziewczynka (wnuczka?). Pan Szwed pamiętał tylko nazwisko, które brzmiało Lachmann bądź podobnie. Dzień przed przybyciem Szwedów dom okradziono z jedynego konia. Z opowiadań wiem, że Lachmann bardzo ucieszył się z tytoniu i jego nasion, który przyjechał ze Świrza wraz z osiedleńcami. Koń także dotarł z rodziną, więc było czym obrobić gospodarkę. Co ciekawe Pan Szwed wspominał, że Lachmann wyręczał w pracach Ojca Szweda ze względu na chorą w wyniku wojennego postrzału nogę tegoż. Tak mieszkali bodaj dwa lata kiedy to Niemcy musieli opuścić dom. Podobno dziewczynka - później już starsza Pani odwiedzała dom, ale nikt nie znał języka ani nic nie zapisał.
Przeczesując internet natknąłem się na nazwisko Lochmann z Nawojowa Łużyckiego, ale był to fałszywy trop. Ostatnio natrafiłem na Hildegard Helene Elisabeth Weinert z domu Lachmann ale niestety na stronach portalu genaologicznego, który już nie działa - brak więc kontaktu z tymi osobami. Może ktoś się odezwie. Fajnie by było.
I to tyle na koniec pokażę jeszcze parę ostatnich zdjęć "lampowych" to jest z przymiarek Władka.

Lampy w kuchni i sieni.

Liebe Gäst!.

Seit funf Jahren sind wir in besitz dieses Fachwerkhaus in ehemahligen Sächsisch Haugsdorf in Niederschlesien heute Nawojów Łużycki in Dolny Śląsk / Polen. Wir sorgfälig sanieren dieses altes Bauernhaus und kümmern sich uber geschichtlichen Andenken. Dadurch wollen wir kennelernen ehemaligen bewohner oder verwändten des bewohners. Aus unseren informationen wissen wir, das dieses Haus tragt Schild Nr 111 und letzte Familienname klang: Lachmann oder Lochmann. Seit 1945 nenen sich die bewohner Szwed (poln. ausspr. Schwed) In Netz haben wir endeckt spuren von Hildegard Helene Elisabeth Lachmann geb. in Sachsisch Haugsdorf und Nachvolger Klaus Dieter Weinert u. Hans Joachim Weinert. Bis heute wissen wir nicht mehr und sind wir nicht sicher ob handelt sich um bewohnerinen aus vorkriegszeiten. Wir suchen nach altes Bilder, Ansichtskarten und alles was hängt sich mit geschichte dieses Haus! Wir bieten um kontakt: nawojow”at”gmail.com

Wspomnień czar.

2011-11-28T22:21:00.000+01:00

Jako, że rok zbliża się do końca można trochę powspominać. Zimę jak dobrze wszyscy pamiętamy pożegnaliśmy bez żalu. Lato było deszczowe, a jesień która jeszcze trwa - mamy suchą i ciepłą.
Pracy wykonaliśmy w tym roku sporo - nawet więcej niż zakładaliśmy ale zawsze lepiej przekroczyć założenia w tym kierunku.

Pierwotny wygląd budynku i jego otoczenia z przed czterech lat - jaki zastaliśmy zmienił się diametralnie (przynajmniej w naszych oczach) i wygląda obecnie tak:

Wykonaliśmy remont dachu, podczas którego wymieniliśmy bodaj 2/3 karpiówki i w końcu woda przestała zalewać budynek! Ogrom dachu przedstawia środek kryjący się pod dachówkami:

Wnętrze domu mozolnie przeobraża swój wygląd od takiego:

jakie było nam dane zobaczyć

do dzisiejszej "fazy przejściowej"

Otoczenie budynku zaczęło się "wygładzać"

tak jak parking, który powstał w miejscu niegdysiejszej stodoły.

Trwały prace murarsko- kamieniarskie połączone z wymiana okien.

I tak dotrwaliśmy do jesieni. Już wszystkie liście poopadały z drzew otaczających Siedzibę. Czas na Panią Zimę. Oby szybko i łagodnie przeszła!!!

Na zakończenie sezonu Władek poprzymierzał w sieni oprawy oświetleniowe "z epoki". To tak na zapas, bo zimno już i wracać trzeba było, bo dzień krótki.

Trzymajcie się ciepło!
Pozdrawiamy znad Kwisy!!

W końcu !!!!

2011-11-13T21:34:00.000+01:00

W końcu odnaleźliśmy stare zdjęcie Siedziby!!! Do tego stało się naszą własnością! Kilkuletnie przeszukiwanie internetu przyniosło efekt! Oto on, a właściwie Ona czyli Siedziba na starej fotografii:

Fotografia najprawdopodobniej została wykonana w roku 1908 i przedstawia mieszkańców. Niestety nie jest opatrzona żadnymi zapiskami. Niezaprzeczalnie jest to Nasz budynek.

A tak wyglądała wczoraj w listopadowym słońcu:

To samo tylko jakieś sto lat później.....

Bardzo ucieszyła nas ta fotografia. W końcu wiemy jak wyglądała stodoła, po której została tylko podmurówka. Winorośl rośnie dzielnie do dnia dzisiejszego (chociaż mocno przycięta). Płot mówi sam za siebie. Chyba niegdyś na podwórku przed budynkiem rosło drzewo. Dzięki fotografii dowiedzieliśmy się, że nawet tuż po wojnie przed ceglanym płotem biegła droga, dopóki nie wylano asfaltu na polnej drodze przechodzącej przez naszą działkę dzieląc ją na dwie osobne. Władek powiedział, że nabrał głębokiego szacunku do tej starej drogi i ceglanego ażurowego płotu.

Poszukiwania dalszych zdjęć trwają.
Pozdrawiamy znad Kwisy!!!

A jednak!

2011-11-01T21:36:00.001+01:00

A jednak nasza ostatnia wizyta nie okazała się ostatnią przy pięknej pogodzie. Zdziwiliśmy się bardzo, ale wcale nam taka ładna pogoda nie przeszkadzała a wręcz przeciwnie!

Ściana domu z odrośniętą winoroślą

Jak zwykle trochę roboty się zawsze znajdzie. Teraz to już raczej prace porządkowe przed zimą, ale zawsze.

Pole przed budynkiem nieco nam zarosło chwastami. Przyszła dobra chwila, żeby potraktować je (chwasty) kosą i spalić. Strasznie zdrewniałe były pędy niektórych roślin, ale kosa dała radę. W głębi widać prace na byłym ogródku. To niezawodni jak zwykle Chłopcy pod dowództwem Władka.

Tymczasem ja zająłem się praca przy rozłupywaniu kloców pozostałych po ściętych lipach. Wkomponowały się powoli w otoczenie i jeszcze trochę i byśmy o nich zapomnieli. Nic z tego! Znalazły swoje miejsce.

Zajęci z dala od drogi wiejskiej usłyszeliśmy pewne znane nam już odgłosy! To nasz sąsiad Marek podjechał swoim bolidem do odśnieżania zaprezentować postępy w pracy. Oto one:

Jak widać pojazd został wyposażony w pług do odśnieżania.

Marek zaprezentował nam działanie mechanizmu obracania pługu - odśnieżać będzie na tą stronę, na którą obróci pług; jego wysokość regulowana jest elektrycznie mechanizmem napędzanym silnikiem od wycieraczek i przekładnią łańcuchową.

Silnik został przykryty maską

Jeszcze trochę pozostało do oblachowania i parę innych szczegółów, z którymi Marek poradzi sobie bez problemowo!! Czekamy na próbę pierwszego śniegu z niecierpliwością.

Tymczasem drzewo zostało rozłupane i przeniesione na swoje miejsce (trochę jeszcze zostało).

Efekt - zapas drzewa powiększył się wyraźnie!

Po południu przyjechał nasz Pan Czesio i dokonał ważnej czynności. Ale od początku - podczas ostatniej wizyty Wuja Leona odkryliśmy błędy w konstrukcji dachu nad budynkiem gospodarczym - zamontowano zbyt mało szpilek w murłatach. Objawiało się to "wykręcaniem" murłat do zewnątrz budynku ( murłaty to te belki leżące na murze). Niby mało widoczne, ale lepiej było przeciwdziałac, bo w przypadku np. dużych opadów śniegu dach mógłby odjechać. Pan Czesio wykonał stalowe łączniki na tzw. śrubę rzymską i połączył ze sobą obie murłaty tak aby nie oddalały się od siebie. No cóż - wszystko trzeba sprawdzać trzy razy, bo już dwa to nawet za mało.

Tak więc Wuj Leon może być spokojny - zadanie wykonane!!!

Dzień chylił się ku końcowi. Chłopcy uporządkowali teren i pojechali. Wygląda już dość równo, ale jeszcze na wiosnę trochę poprawimy.

Ogień zaczynał się już dopalać w jesiennym słońcu...

Czas było wracać. Jeszcze ta nadchodząca zmiana czasu na zimowy brrr.

Ostatni rzut oka na to co czeka nas w przyszłym sezonie i pojechaliśmy.

Pozdrawiamy znad Kwisy!!

Ostatni taki dzień.

2011-10-16T22:17:00.001+02:00

To chyba już definitywnie ostatni taki w miarę ciepły i słoneczny dzień tego sezonu. Siedziba tej soboty przywitała nas przymrozkiem i szronem na łąkach. Słońce szybko wzięło się do roboty i nastał piękny dzień!

A działo się!

Tylko dojechaliśmy i od razu pojawił się nasz znajomy z koparką. Chwile po nim przyjechał transport z długo oczekiwanym płukanym żwirem. A jakby tego mało przyjechało aż pięciu chłopców jak zwykle chętnych aby nam pomagać!

Koparkowy zabrał ze sobą płytę wibracyjną i po wyrównaniu łyżką koparki tłucznia bazaltowego, który jakiś czas temu rozrzuciliśmy ręcznie z Władkiem po parkingu przystąpił do "prasowania" terenu. Trwało to dosyć długo ale najważniejsze, że zostało wykonane dokładnie za pomocą kilkusetkilogramowego urządzenia.

Gdy parking się równał my przystąpiliśmy do oczyszczenia ścian otaczających teren Siedziby. Tegoroczne mokre lato sprzyjało wzrostowi różnego rodzaju "badyli" czyli krzewów samosiejek i zielska. Trzeba to było usunąć.

Skoro przyjechał żwir - na próbę rozsypaliśmy go przed budynkami gospodarczymi w miejscach już na niego przygotowanych. Wyszło zachęcająco.
Jak - tak, to prace ruszyły dalej. Po wymianie folii na tarasach (chroniącej przed wzrostem trawy i chwastów) Zaczęliśmy wypełniać tarasy żwirem.

Ma się rozumieć użyliśmy do tego koparki. Ręcznie trwało by to za długo i było by zbyt męczące.

Chłopakom bardzo spodobała się ta praca. Szło to szybko!

Żwiru jeszcze trochę zostało. Nie wsypaliśmy wszystkiego, to co jest musi trochę osiąść.

Pojawił się efekt uporządkowania. Długo myśleliśmy czym wypełnić tarasy. Jedne materiały były zbyt problematyczne jak cegła czy bruk - nie ten efekt, znowu inne rozwiązania jak choćby posianie trawy odpadały ze względów praktycznych. Wyszło nam że żwir będzie odpowiedni. Zawsze trzeba wybierać złoty środek. Ortodoksyjne podejście do tematu może skierować na drogę skansenu, zbyt nowoczesne da efekt przeciwny do założeń. Nam się podoba, a to chyba najważniejsze. Jak myślicie??

Po południu chłopcy pojechali do domów i zostaliśmy z Władkiem i Koparkowym sami. Korzystając z obecności maszyny podrównaliśmy teren przed Siedzibą. Nie ma już górek i dołków przed wjazdem; trochę poprawiliśmy teren byłego ogródka i zrealizowaliśmy od dawna zamierzony plan.

Jak kiedyś opisywałem po wycince lip rosnących wokół Siedziby pozostały nam pnie. Jeden z Nich postanowiliśmy wkopać przy parkingu i przerobić docelowo w pamiątkę - w formie barci przypominającą nam o zmaganiach z drzewami, a jednocześnie "strzegącą" Siedzibę. Dzięki Go i Rado za pomysł!!
Na tym etapie pień musi najpierw być bezpiecznie posadowiony.

Narazie wygląda trochę dziwnie, ale po pewnych zabiegach "dopasuje się" do otoczenia. Oprócz funkcji ozdobno-wartowniczej będzie też zabezpieczać przed zbyt ostrym skręcaniem przy wjeździe w prawo i ochroni murek.
Po długim cieniu widać, że dzień chylił się ku końcowi, no i jeszcze ten obrazek:

Na koniec mała zagadka. Jako, że ostatnio przy okazji wizyty Wuja Leona opisałem co nieco okoliczne ciekawostki idę za ciosem. Co przedstawiają fotografie i gdzie to jest?

Zagadka chyba nie jest trudna. Dla ułatwienia "nie dolnoślązakom" dodam, że jest to w Bolesławcu.

Pozdrawiamy znad Kwisy!

Pięknie było!!!

2011-10-03T22:26:00.001+02:00

Naprawdę pięknie było tej soboty!!
To chyba ostatni taki ciepły typowo letni dzień w Siedzibie. Lato tej jesieni pokazało jak mogło wyglądać w lipcu i sierpniu!

Odwiedził nas w Siedzibie ważny gość - Wuj Leon. Obaj z Władkiem bardzo lubimy wizyty Wuja, którego porady są nieocenione z racji wieloletniego obcowania z architekturą, budownictwem i sztuką. Podczas gdy my zajęci byliśmy "rozkręcaniem" dnia Wuj Leon szybko zlustrował Siedzibę i wydał werdykt: około 7-8 belek szachulca od strony południowej do wymiany, wypełnienie belkowania do wymiany itd. Tak musi wyglądać wizyta skutecznego inspektora nadzoru!! Wielkie Dzięki Wujku!!
Po czym Wuj oddał się lekturze w jesiennym słońcu.

Korzystając z wizyty Wuja postanowiłem pokazać najciekawsze zabytki w Naszej okolicy. Na pierwszy plan poszedł sam Nawojów Łużycki. Otóż przejeżdżając droga obok nowego kościoła, który powstał po wojnie w części Pałacu (stary kościół został kompletnie zniszczony podczas wojny) nawet nikt nie wie, co kryje się za rogiem. A tam właśnie jest coś pięknego - renesansowe krużganki.


Tak wygląda kościół od szosy Nowogrodziec-Lubań


A tutaj widok z drugiej niewidocznej od szosy strony

Widać ząb czasu naruszył zabytek

Ale sporo szczegółów zachowało się w dobrym stanie.

Jak wieść niesie właściciel Nawojowa Łużyckiego odbył podróż do Italii i zauroczony nakazał stworzyć podobne dzieło u siebie.Podobno podcienia pochodzą z XVI wieku choć widać znaczne ślady napraw i rekonstrukcji na oko z XIX wieku. Aż żal, że remontując kościół nie zadbano o najpiękniejszą część przylegającą do niego. Brak jest również informacji przy szosie o tej atrakcji.

Drugą niewątpliwa atrakcją - nieodległą od Siedziby jest najstarsze drzewo w Polsce a może i w Europie. Jest nim Cis w Henrykowie. Tutaj atrakcja już jest dobrze oznakowana i jako tako zachęca do odbicia z drogi na autostradę Zgorzelec-Wrocław.

Niby niepozorne drzewo ale jak obejrzy się jego pień z bliska, to nabiera się respektu do czasu

Cis miał około 5 metrów obwodu!! jest zniszczony szczególnie od strony południowej ale historię ma niezłą. Niektórzy oceniają go na 1500 lat!!!

W okolicy drzewa spotkaliśmy przesympatycznego rolnika bronującego swoje pole bronami ciągniętymi przez konia. Rzadki to już u nas dzisiaj widok. Bo ja proszę Panów robię to z miłości do zwierzęcia chociaż traktor mam....powiedział rolnik. Nic dodać nic ująć

Pojechaliśmy zadumani obaj z Wujem do Siedziby...
A tam czekała mnie i Władka praca pod tytułem sprawdzanie drożności komina. Wymagało to wejścia na szczyt dachu a tam:

Widok jak ze statku płynącego w stronę Kwisy i dalej na Karkonosze (nie widoczne)

Komin został zinwentaryzowany, przy okazji zerwała się kula od sznura, który spuszczałem w czarną czeluść. Co gorsza utknęła ona (kula) w zagruzowanej części przewodu dymowego i nie obejdzie się bez kucia. Jak widać szczyt komina wymaga wykonania czapy betonowej i najlepiej owiewki z blachy tak, żeby nie padało do środka komina. To rady Wuja Leona - bezcenne!

Ten cień na kominie to ja!

A tymczasem we wnętrzu budynku Franek (nasz Stolarz) walczy z zabudową wejścia piwnicznego; wygląda to tak:

Wersja nieostateczna - robocza.

Władek nie darował pięknej pogodzie i pomalował sufit i wnęki okienne na biało.

Siedziba w jesiennym słońcu.

Trzeba było wracać choć nikomu nie było spieszno. Po drodze tuż przed Nowogrodźcem zatrzymaliśmy się przy równie ciekawej budowli:

Jest to jedyny zachowany na ziemiach polskich bez przerwy stojący od 1725 roku pocztowy słup milowy.

Całkiem niedawno został ładnie odrestaurowany. Ma ciekawą historię. Król August II Mocny uruchomił pocztę pomiędzy Dreznem a Warszawą. Nakazał postawic tzw słupy milowe przy drogach, którymi zaczęły kursować dyliżansy pocztowe. Na słupach umieszczono napisy dotyczące czasu jazdy do najbliższych stacji pocztowych.

Słup jest śliczny!! Widać na nim monogram AR (Augustus Rex), trąbkę pocztową i napisy tutaj Nowogrodziec (1/2 godziny jazdy dyliżansem) i Bolesławiec gdzie mieściła się Stacja Pocztowa. Spójrzcie na numer słupa 11Z? Czy krój liter nie przypomina Wam czegoś?

Pozdrawiamy znad Kwisy!!

W skrócie

2011-09-20T22:05:00.000+02:00

Witamy!
Oznaką nadchodzącej jesieni są coraz bardziej odczuwalne wczesne wieczory - ani się człowiek obejrzy a już się robi szarówka.
Tym razem będzie w skrócie czyli szybko. Władek zajmował się tej soboty wcześniej wspomniana zabudową zejścia do piwnicy. Korzystając z dobrych rad wymyślił coś takiego:

Widać w całej okazałości blat stołu oraz fragment zabudowanego zejścia do piwnicy. Jest to wersja robocza - pierwotna. Czy wstawi się tam półki, stare kafelki a może coś zupełnie innego to się okaże. W każdym razie przestrzeń się zapełnia.

Piszę, że jest to wersja robocza, bo brak jeszcze koncepcji na zabudowę boku, co widać na dolnym zdjęciu. Narazie szukamy pomysłu.

Stół jest naprawdę olbrzymi, ale to dobrze bo wypełnia wnętrze i nadaje charakter!

Poza tematem kuchennym realizowana jest zabudowa wejścia na strych. W przyszłości trzeba to będzie ocieplić, ale najważniejsze jest żeby wstawić drzwi i zabudować ziejącą pustką dziurę na górze. Na tym etapie powstaje za pomocą stolarza - Franka konstrukcja nośna:

Drzwi już mamy przygotowane - są stare jak cały dom. Teraz powstaje zabudowa z belek, która później będzie obita deskami - najlepiej również starymi.

No i tyle. Posprzątana została podłoga w stajni - wyjechało szesnaście taczek zbitego wcześniej ze sklepień tynku który kompletnie przysypał posadzkę z cegieł!!! I trochę przejaśniało:

No i czas dobiegł końca, a dni coraz krótsze.

Pozdrawiamy znad Kwisy!!

Trzask, prask - jesień u płota!

2011-09-12T21:44:00.000+02:00

Po dwóch tygodniach przerwy (w moim przypadku; Władek był tydzień temu) dojeżdżając do Siedziby obaj podskoczyliśmy w aucie na widok jaki zobaczyliśmy. ŁĄKA SKOSZONA! Powiedzieliśmy jednocześnie.

No po prostu niesamowite. Prosiliśmy już od jakiegoś czasu, żeby ktoś nam skosił łąkę, bo sami nie mamy za bardzo czym takiego pola obrobić ani czasu jakby mało. No ale udało się! Co prawda trochę nam miny zrzedły jak zobaczyliśmy, że tylko od drogi skoszone, ale dobre i to. Poprzednim razem koszenie nie udało się z powodu połamania noży w kosiarce o nierówny teren. Nie koszone było od mniej więcej czterech lat!

Jak widać z budynku w kierunku sąsiadów łatwo rozpoznać nasz teren:

Po prostu zarosło i tyle. Mokre lato sprzyjało zachwaszczeniu; ale mamy nadzieję, że współpraca z kosiarzem będzie się rozwijać pomyślnie!

Tymczasem w Siedzibie posprzątana został piwnica to jest odbito odpadający tynk i zamieciono całość. Całkiem ciekawe pomieszczenia ukryte są pod budynkiem!!

Można w niej urządzić składzik wina albo dojrzewalnię serów. Drzwi jak najbardziej nadają sie do renowacji.

Piwnica, piwnicą, ale najważniejsze, że od dwóch tygodni walczyliśmy ze ścianami i sufitami na parterze budynku. Efekt zaczyna być coraz bardziej widoczny. Po zagruntowaniu warstwą białej farby pomieszczenia nabrały świeżości:

Tu widok z sieni.

Tak w zbliżeniu wyglądają poprawione półkoliste gzymsy przy suficie

Ogólnie prezentuje się naszym zdaniem dobrze i nie wygląda "za nowo". Obecnie w gronie rodzinnym trwają burzliwe dyskusje na temat wyboru kolorów ścian. Zdania są podzielone. Jednak jest wspólny mianownik w dyskusji: wszystko na biało nie może być! Kolor musimy uzgodnić.

W ten weekend mieliśmy ważna wizytę. Przyjechał zdun w celu dokonania ustaleń odnośnie budowy pieców. Ucieszyło nas, że Zdun lubi stare kafle (nie każdy lubi). Dokonał przeglądu komina - trochę z nim będzie roboty, bo jak wyjaśnił nam Pan Zdun kiedyś płacono podatek od komina i budowano tylko jeden a podłączano do niego ile się da pieców. Zdun ma wykonać projekt pieca kuchennego z tzw. ścianówka czyli "plecami" pieca w drugim pokoju, które będą grzały izbę oraz projekt wolnostojącego pieca w dużej izbie z siedziskiem. Prace zduńskie ruszą dopiero na wiosnę przyszłego roku.

Tu będzie stał piec wolnostojący na miejscu już kiedyś istniejącego. Z niecierpliwością czekamy na projekt.

Na prawo od drzwi postawimy piec!

A teraz coś z piętra:

Na piętrze dokonywane są pierwsze ruchy przy konstrukcji szachulca. Czyszczone są belki w celu inwentaryzacji ich stanu i określenia stopnia zniszczenia. Ściana wypełniona jest niewypalana cegłą oblepioną gliną wymieszana z sieczką.

Trzeba to będzie wszystko odnowić. Natomiast uzyskałem nieciekawe informacje na temat dostępności opisywanych wcześniej bloczków Multipor prod. Ytonga. Nie dość, że drogie jak diabli to jeszcze nie ma gdzie kupić, bo nikt nie ma na składzie, a jednej palety nie chcą przywozić. temat do przemyślenia jak mawiał Stirlitz w serialu pt. Siedemnaście mgnień wiosny......

Tutaj materiał już czeka!

No i dzień dobiegł końca. Trzeba było pojechać. Ale ładna pogoda była i ciepło!

Pozdrawiamy znad Kwisy!!

Sierpniowe sprawy

2011-08-28T21:55:00.001+02:00

Witamy wszystkich czytelników bardzo serdecznie!
Lato i wakacje jakoś niezauważalnie przemknęły i po odlocie bocianów zrobiło się trochę pusto i jakby czuć w powietrzu jesień. Niby jeszcze jest ładnie, ale wszyscy wiedzą, że to nie to. Tegoroczna aura bardziej przypominała ze swoimi upałami, wilgotnością powietrza i deszczami np. Malezję niż Polskę z lat poprzednich. Całe szczęście, że udało się nam przełożyć dach!Bardzo się przydała ta naprawa!

Jak widać na zdjęciu po tegorocznych wiosenno - letnich licznych opadach dachówka zaczyna się oczyszczać. Grunt, że dach nie przecieka!

Po naszym przyjeździe od razu rzucił się nam w oczy blat stołu w kuchni, który został poprawiony przez stolarza - Franka. Teraz boki wystają i jest przy czym usiąść.

Wykorzystując kształt muru powstała również półka pod stołem. Naszym problemem pozostaje nadal wykończenie skośnej części. Czy powstanie tam jakaś półka, czy coś innego jeszcze nie wiemy.

Stół zajmuje trochę miejsca, ale jest oryginalny. Można na nim zmieścić np całe pieczone prosię albo zrobić pierogi dla plutonu wojska!

Trochę posprzątaliśmy po szlifowaniu desek podłogowych. Komora zaczyna wyglądać bardzo przytulnie

Widok na komorę z kuchni przez jeszcze nie oczyszczone wejście od kuchni wykonane z piaskowca.

Nasz znajomy Marek - Góral jak zwykle walczył z tynkami. Jest już coraz bliżej sufitu, który pomimo wykorzystania z płyt g-k będzie wyglądem pasować do wnętrza. Marek poprawiał półokrągłe gzymsy.

Powoli zabieramy się za czyszczenie belek stropowych na górze. Belki czyszczone są z wielu warstw farby, co nie jest łatwe.

Pyli się straszliwie przy tej pracy. To korytarz.
Belki w pokoju są natomiast trochę ciekawsze - posiadają delikatne frezy z boku, co znacznie utrudnia dokładne oczyszczenie.

To na razie faza wstępna - czyszczenie z grubsza. Na dokładne przyjdzie pora później gdy zdejmiemy deski stropowe.

Na podwórku dokończony został bruk z kamieni polnych przed wozownią

W stajni czyścimy fragmenty sklepienia z "nadmiaru" zaprawy.

Jeszcze jest co robić....

No i trzeba było wracać do domu. Zwłaszcza, że pogoda zaczynała się psuć w tempie ekspresowym. Rano jak przyjechaliśmy było ok. 22 stopnie i słońce, w południe 30 stopni, a wieczorem tylko 15 i pochmurno. Zaczął padać deszcz. Na szczęście przejściu frontu nie towarzyszyły inne brewerie, co ostatnio jest częstym zjawiskiem.

Pozdrawiamy z nad Kwisy!!!

Kanikuła czyli pourlopowo.

2011-08-21T22:25:00.001+02:00

Witam!
Czas urlopu wypadł w tym roku na sierpień. Władek właściwie już wcześniej urlopował niż my ale nie narzekał na pogodę. Nam trochę się nie podobała, ale są na to dobre sposoby :)

No cóż tegoroczne lato nie rozpieszcza nas pogodą - dość często pada deszcz, co przeszkadza w wypoczynku. Raz już tego roku mieliśmy wysoki stan wody w Kwisie, teraz dla urozmaicenia poznajemy gdzie zbiera się najwięcej wody po deszczu. Trzeba będzie pomyśleć o odpływie wody z podwórka.

No cóż kiedy my wypoczywaliśmy Władek walczył w Siedzibie w okolicznościach raczej deszczowych.
Tym nie mniej zjawiła się jak zwykle "nasza" ekipa chętna do drobnych prac.

Chłopcy jak zawsze w dobrym humorze i pomocni bardzo!!!
Właściwie w tym deszczowym czasie udało się dokończyć kamienny bruk przed budynkiem gospodarczym i poprawić to co zostało już wykonane, ale tak jak trzeba. Na zdjęciu widać dodane ceglane obrzeża bruku oraz już zafugowane cegły pod budynkiem. Tak powinno być od początku!!

Natomiast w ten weekend rewelacja - drewniane podłogi w dolnej izbie i komorze odzyskały dawny wygląd. To zasługa Franka - stolarza który dzielnie walczył i wycyklinował stare podłogi do surowego drewna!

Oczywiście przed nami jeszcze mnóstwo pracy związanej z doprowadzeniem desek do stanu używalności czyli porobienie wstawek i uzupełnień, szpachlowanie ubytków, no i wybór wosku oraz nadanie ostatecznego wyglądu; ale efekt już jest widoczny gołym okiem!!!

Tutaj powyżej widać jak prezentuje się deska podłogowa w komorze. Panele i i inne deski barlineckie niech się schowają - po prostu czysty vintage!!!

Na koniec absolutna bomba.
Władek doprowadził do stanu używalności drzwiczki i ramę schowka w dolnej izbie. Trzeba przyznać, że prezentuje się naprawdę oryginalnie. To efekt skrobania, szlifowania i wielokrotnego woskowania. Oceńcie sami:

Jeszcze jedno ujęcie schowka z widokiem wnętrza - jak niedziela to na ludowo jak pisała Riannon!

No i to by było na tyle! Teraz czeka nas ciężki powrót do pracowitej rzeczywistości, ale oznacza to również rychłą pracowitą rzeczywistość nawojowską!!

Aaa jeszcze jedna ważna dla nas rzecz. Zostaliśmy wyróżnieni przez Asię i Wojtka z Siedliska Pod Lipami serdecznie dziękujemy za uznanie. To bardzo miłe dla nas wyróżnienie W imieniu Siedziby stokrotnie DZIĘKUJEMY!! Pozdrawiamy znad Kwisy!!!!

Wielka woda

2011-07-25T22:03:00.000+02:00

W sobotę jadąc przez Nowogrodziec mieliśmy przedsmak tego co czeka na nas w Nawojowie. Kwisa nie zmieściła się w korycie i wylała obok mostu na drodze w kierunku Lubania, na szczęście udało się przejechać, ale już wiedzieliśmy. Kilka dni ciągłych opadów i zaczął się zrzut wody z zapór koło Riannon. No cóż tego można było się spodziewać.

Jak widać Siedziba dzielnie się trzyma.

Widok za płot; koryto Kwisy normalnie znajduje się za linią drzew. Do poziomu podwórza brakuje około 2-3 metrów!!!

Oceniliśmy, że nic nie zagraża Siedzibie, sprawdziliśmy piwnice pod kątem zalania - ale ani śladu wody! Można było przystąpić do pracy.

Na początek oczyszczenie wiaty. Zgromadziliśmy pod nią na zimę cegły i kamienie tworząc istne lapidarium. Chodziło o zabezpieczenie materiału przed wodą i śniegiem. Co gorsza wkradł się bałagan i trudno było się poruszać, o znalezieniu potrzebnej rzeczy nie wspominając. A więc wszystkie cegły i kamienienie na palety!

Dokończyliśmy (prawie) brukowanie wjazdu do budynku gospodarczego.

W międzyczasie Stasiu zajmował się sklepieniem.

Pomalutku, małymi kroczkami odsłania spoiny następnie je fuguje. Widać jeszcze nie zrobiony środek jednego łuku.

Woda pomalutku zaczęła opadać...

Kiedy przyszedł czas wyjazdu łąka obok Siedziby zaczynała się ponownie odsłaniać.

Podsumowując. Woda to ogromny żywioł. Dobrze, że istniejące zbiorniki retencyjne pozwalają w pewnym stopniu na możliwość wpływu na zachowanie rzeki. Gdyby ich nie było.... Siedziba na pewno pamięta czasy wielkich powodzi z przed daty budowy zbiorników. Oby służyły jak najdłużej!!!!!

Pozdrawiamy znad szerokiej Kwisy!!!

Tynkarski zawrót głowy!

2011-07-18T20:28:00.000+02:00

No tak! Spanie w Siedzibie daje satysfakcję. Oprócz pobytu jest więcej czasu na remont. Tak więc wyruszyliśmy w piątek pełni zapału do pracy. Marek nie mógł przerwać roboty i dopiero około północy dał spokój i poszliśmy spać. Nazajutrz przywitała nas piękna letnia pogoda.

Nie ma co. Chmurki wyglądają jak przerobione w "Photoshop'ie"

Niby z zewnątrz Siedziba trochę zarosła, ale prace we wnętrzu nie pozwalają na zbytnie zajmowanie się otoczeniem.
A tak zaczyna wyglądać duża izba:

- coraz bliżej malowania; no jeszcze sufit do "wygładzenia", podłoga do cyklinowania i pędzle w dłoń.
A Marek tynkuje i tynkuje...wstał o 4.30 i stwierdził, że dobra temperatura do pracy. Teraz tynkował w kuchni:

A tutaj poniżej drzwi wejściowe do "komory" - jeszcze przed renowacją, ale piaskowcowe ościeże od strony kuchni wygląda obiecująco. Być może (na co liczymy) drzwi kryją malowidła pod warstwami farby olejnej??

A oto Władek przy pracy - likwiduje piękny różowy rzucik na piaskowcowym ościeżu. Warunki pracy bardzo utrudnione.

A oto efekt pracy.
W poprzednim poście można zobaczyć jak ościeże wyglądało przed powyższą operacją.

No środek chałupy środkiem, a na zewnątrz docięliśmy podkład kolejowy i wkopaliśmy go wyznaczając wjazd do budynku gospodarczego. Po czym przystąpiliśmy do prac brukarskich

Jeszcze tylko rzut obiektywem na wnętrze stajni (robota Stasia).

Stasiu oczyścił i zafugował już około 3/4 sklepienia - trochę się już zmęczył, ale walczy nadal!!!

No i zostawiłem Władka, bo przyjechała po mnie Magda i zabrała mnie z powrotem. Władek z Markiem zostali do wieczora, bo jak to stwierdził Marek "Panie jeszcze tyle tynkowania, no nie można przerywać!"

No i dzień dobiegł końca w Siedzibie już beze mnie, ale jak odgraża się Władek "W sobotę robimy - no nie?"

Pozdrawiamy znad Kwisy

Noclegowo!

2011-07-10T21:08:00.000+02:00

Tym razem prace w Siedzibie na wniosek naszego Mistrza Tynkarskiego - Marka rozpoczęte zostały już w piątek. Władek z Markiem przenocowali na miejscu i w sobotę z samego rana działali dalej. Sobota przywitała ich takim oto wschodem słońca:

Właśnie taki widok mieli oboaj przy porannej kawie na tarasie.

Powyżej stolik kawowo-śniadaniowy.
W tygodniu Siedzibę odwiedził stolarz- Franek. Zamontował wykonany przez siebie parapeto-stół w kuchni:

W ten sposób rozwiązaliśmy problem obudowy schodów do piwnicy.
Franek zajął się również naprawą drewnianej podłogi w dolnej dużej izbie. Wymienił dorobione deski, dzięki czemu będzie można już niedługo wycyklinować podłogę!

Jak widać izba zaczyna coraz bardziej zbliżać sie do stanu, który można określić jako "gotowy do prac wykończeniowych".

Pozostał jeszcze sufit oraz parę drobnych szczegółów.

Marek nacierał z robotą w tempie nieznanym nam do tej pory wśród miejscowych wykonawców.
Dodam, że Marek przyjechał można powiedzieć " w delegację" z Wrocławia razem z Władkiem.

Po skończeniu prac w dużej izbie przeniósł się z robotami do małej izby tzw. komory.

Tutaj w komorze pracy zdecydowanie mniej. Raz ze względu na małe wymiary, dwa że stopień zniszczenia o wiele mniejszy. Podłoga i sufit na przykład tylko do odświerzenia. Przy okazji okazało się, że te widoczne na górze różowe ościeże jest wykonane z piaskowca - trzeba będzie je odsłonić w znany nam sposób.

Inne pomieszczenia nadal cierpliwie czekają...

jak choćby to widoczne na zdjęciu powyżej.

Tymczasem parking spełnia już swoją rolę!

O sklepieniu w stajni nie wspominam szerzej - tam Stasiu cierpliwie dłubie w spoinach. Jak skończy zdam relację.
Na zakończenie chyba ostatnia już odsłona "sztuki naiwnej" czyli wesoły miś (już go nie ma - zniknął pod tynkiem).

No i tyle było w ten trochę dłuższy weekend. Pozdrawiamy z nad Kwisy!!!

Prace trwają

2011-07-04T21:33:00.000+02:00

Pomimo nie sprzyjającej aury prace w Siedzibie trwają w najlepsze.

Czyli ogarnianie dolnej izby.

Ponadto niekończąca się opowieść o sklepieniach w stajni: cegła wychodzi na światło dnia.

Tak wygląda porównanie części odsłoniętej i tej jeszcze nie ruszonej.

Fugowanie szczelin.

Spory fragment już naprawiony!

Mamy nadzieję, że wytrwałość Pana Stasia nie zgaśnie i zaskakująco dla nas odsłonimy wszystkie cegły sklepienia. A już pogodziliśmy się z myślą o tynku na sklepieniu.

Poza pracami we wnętrzu Siedziby dojechał bazaltowy grys..

..który udało nam się rozplantować (nie do końca) na przygotowanym tydzień temu podłożu.

No i parking (prawie) gotowy pomimo deszczowej pogody.

Rachu - ciach jak mawiał niegdyś mój znajomy i trzeba było wracać, ale nie ma jak dobre zaplanowanie prac. Wtedy wszystko idzie jak trzeba!!!!

Pozdrawiamy z nad deszczowej Kwisy!!!

Długi weekend - krótka sobota.

2011-06-27T21:45:00.001+02:00

Tak zwany długi weekend sprzyjał rozrywce intelektualnej. Rozrywka łączyła miłe z pożytecznym czyli pozwoliła na zagłębienie się w fachowej literaturze z pożytkiem przypomnienia czytania po niemiecku drukiem gotyckim. Ale do rzeczy. W przepastnym archiwum Władka wygrzebałem dwie nad wyraz arcyciekawe książki.

Pierwsza z nich to " Praktyczny cieśla" wydana w 1902 roku, druga "Podręcznik budowlany Architekta profesora Paula Schmidta" z roku 1912. Po prostu mnie wessało. Szczególnie, że obie książki zawierają wiele przykładów bezpośrednio interesującej nas materii. Czyli zasad budowy i konstrukcji domów szachulcowych, sklepień, murów, schodów słowem BIBLIA!

Przykłady zapierają dech. Jest w nich wszystko łącznie z cenami materiałów budowlanych z przed pierwszej wojny światowej, obliczenia wytrzymałościowe i moda obowiązująca w budownictwie tamtych czasów.

W sobotę "zrobiło się" parę rzeczy. A to parking się zawibrował

W tygodniu "wybrukowało się" wejście do budynku gospodarczego.

W związku z pojawieniem się używanej kostki granitowej postanowiliśmy, że to nią wyłożymy wejście, płytki klinkierowe które mieliśmy zamiar początkowo dać w tym miejscu użyjemy gdzie indziej. Tym razem spadek wyprofilowany jest jak trzeba.

W największej izbie na dole położony został tynk! Co prawda na jednej ścianie, ale od czegoś trzeba było zacząć.
Oprócz tego trochę robót porządkowych, Władek pociął na pile tarczowej chyba ze trzy metry drewna które nagromadziło się pod wiatą i wprowadzało nieporządek. No i parę jeszcze drobiazgów i trzeba było wracać.

A tymczasem winorośl pięknieje. Trzeba mu będzie zrobić konstrukcję o której pisałem ostatnio.

Pozdrawiamy z nad Kwisy!!!

Krótko

2011-06-20T21:29:00.001+02:00

Tym razem było naprawdę krótko. Ale zawsze coś.
W sobotę na Władka czekał już nasz znajomy koparkowy. Trzeba było wyrównać plac z potłuczoną dachówką.

Teraz można będzie ubić płytą wibracyjną to co wyrównała koparka i już będziemy zamawiali kamień bazaltowy. Ten rozplantujemy, ubijemy i parking gotowy!
Nasz pomocnik Stasiu dokończył prace związane z zabezpieczeniem sklepienia w holu. Wyszło moim zdaniem bardzo ładnie.

Wiem, wiem - niektórym bardzo podobało się sklepienie z wybranymi spoinami. Śpieszę donieść, że nie mogliśmy tak tego pozostawić. Głównie z powodu sypiącej się zaprawy wapiennej, która scalała konstrukcję. Pozostawienie bez fug groziło też wypadaniem cegieł. To sklepienie pracuje na ściskanie, spoiny utrzymują całość. Dla porównania zamieszczam zdjęcie jak to wyglądało przed rozpoczęciem renowacji. Na całym sklepieniu był odpadający tynk.

Postępowały również prace przy budynku gospodarczym. Tu wykonano próbę ułożenia płytek klinkierowych. Wykonawca nie zauważył jednak "drobnego" szczegółu mianowicie, że płaszczyzna powinna mieć spadek od budynku, tak żeby nie zbierała się woda. Pomimo prób negocjacji Władek nakazał rozebrać i poprawnie ułożyć. I bardzo dobrze!

No i już. Na dodatek pokażę zdjęcia z zajęć przy przygotowywaniu okien na piętro. Okna pomalowane, ale jeszcze bez szyb. Za to już są zewnętrzne deski maskujące..

..które trzeba pomalować...najpierw substancja przeciwgrzybiczną, potem dwa razy farbą.

Prace jak widać trwają.

Pozdrawiamy z nad Kwisy!!!

Co nieco o remoncie c.d.

2011-06-12T14:03:00.004+02:00

Wracając do metod remontowania jeszcze dwa przykłady z Alzacji. Oba raczej negatywne. Oto pierwszy:

Wszystko bardzo ładnie ale jak poczytałem na fachowych stronach, to chyba użyto tutaj zbyt gęstej farby, która co prawda fajnie pokryła stare drewno, ale kompletnie zatkała jego strukturę. Grozić może to butwieniem belek od wewnątrz. Ale wygląda to wszystko bombowo. I te kolory!!
No i przykład drugi:

Tutaj już profanacja zupełna!! Mur docieplono od zewnątrz styropianem, czy czymś innym. Dodano wymiar i całość nie zmieściła się w konstrukcji drewnianej i wyszła na zewnątrz. Wygląda to nienaturalnie i śmiesznie.

Co prawda wolałbym, żeby u nas popełniano nawet takie błędy, ale żeby domy były odremontowane. Niż nie popełniać błędów i mieć rudery zamiast zadbanych budynków!!

Tymczasem w sobotę tradycyjnie w Siedzibie roboty pomału do przodu.

Czyli wykonano "kocie łebki" przed drzwiami nr jeden do budynku gospodarczego. Co prawda trochę więcej drobnych kamieni by się przydało, ale liczy się efekt "suchych butów". Przed drzwiami numer dwa już przygotowane granitowe kwadraty (materiał odzyskowy).

Studzienka rynny dostała fachowy odpływ, w który jednak trzeba będzie podnieść dno, bo gromadzi się w niej zbyt dużo wody.

Wykonana została studzienka chłonna koło przejścia między budynkami; musimy znaleźć jeszcze trochę łańcucha, żeby sięgnął studzienki :)

Wykonano opaski z cegieł i dosadzono jaśminy na tarasie ( tu widać tylko jeden z lewej strony tarasu).

Przez miniony tydzień nasz pomocnik Pan Stasiu wyczyścił spoiny w sklepieniu drugiej części holu. Teraz będzie je fugował zaprawą.

W izbie na dole zamontowaliśmy płyty gipsowo kartonowe na suficie. Zrobiliśmy to z ciężkim sercem. Niestety stary tynk na suficie zaczynał się odspajać, a że wykonany był na trzcinie mocowanej do desek jedynym rozsądnym wyjściem było to co zrobiliśmy na całej powierzchni. Żeby było trochę nie nowocześnie po zaspoinowaniu łaczeń sufit pociągnięty zostanie warstwą tynku piaskowo - gipsowego Rotband - tak żeby miał nierówną szorstką fakturę. To samo musimy zrobić w kuchni tylko tam zastosujemy zielone płyty odporne na wilgoć.

Ucieszyła nas wizyta Franka - stolarza, który wykonał na stary wzór parapety i obramowania do okien na piętro. Okna już czekają do oszklenia - prawie gotowe. Deski zaś musimy najpierw pomalować środkiem przeciwko grzybom a następnie tą samą farbą którą malowaliśmy okna.
Trochę pokomplikowały się sprawy związane z remontem stropu w stajni - kamieniarz przeciągał terminy prac, potem zaczął markować robotę i w końcu zdezerterował zostawiając nas z tematem. No cóż ludzie inaczej zachowują się w zimie i na przednówku, a inaczej w środku sezonu. Zobaczymy jesienią.

najważniejsze jednak, że winorośl odbiła na dobre!!! Musimy tylko zrobić jakąś konstrukcję i odciągnąć go od ściany, która w końcu będzie kiedyś remontowana. Ma ktoś z Was jakiś pomysł jak tego dokonać? Myśleliśmy o rozciągnięciu drutów na słupkach wbitych jakiś metr od ściany ale czy to dobre rozwiązanie???

Pozdrawiamy z nad Kwisy!!!

Jaka metodę wybrać czyli co nieco o remoncie.

2011-06-06T21:36:00.003+02:00

Piękna pogoda nam nastała i dobrze! Chociaż trzeba przyznać, że taki ukrop jaki panował w tą sobotę nie sprzyjał wydajnej pracy. Ale irysy kwitną!!

Ale do rzeczy. Wielokrotnie chodziliśmy wokół Siedziby i wewnątrz niej obmyślając metody "jak to ruszyć". Sprawa nie jest prosta ponieważ znacznie zmieniły się realia i inne są oczekiwania dotyczące komfortu użytkowania domu w dzisiejszych czasach. O co chodzi? To proste o ciepło, które działa w dwie strony - w lecie nie powinno zbytnio przenikać do wnętrza domu, a w zimie nie powinno wędrować w przeciwnym kierunku. Pierwsze co na 100% trzeba wykonać to naprawa konstrukcji drewnianej szachulca. Jak już się z nia uporamy pozostaje kwestia wypełnienia konstrukcji szkieletowej. I tutaj jest pies pogrzebany. Bo żeby było jak kiedyś, to należałoby poprawić cegły tkwiące w murze nową zaprawą glinianą i podobną zaprawą tylko z dodatkiem sieczki otynkować wewnętrzną i zewnętrzną stronę muru dając na koniec warstwę gładkiej gliny ew. tynku wapiennego.

Oba zdjęcia powyżej źródło fachwerk.de/bilder. Górne - klasyczna murarka gliniana; dolne mur i belki czyszczone suchym lodem.
No tak ale kto dzisiaj będzie się tak bawił i w dodatku przenikalność cieplna takiego muru będzie podobna do papieru, no może do tektury. Trzeba na to dużo gliny, jakąś metodę mieszania no i dużo czasu wolnego na taką zabawę.
Z tego co przeczytałem na fachowych stronach niemieckich zajmujących się szachulcami, to trzeba ocieplać. Niestety od wewnątrz, a to znowu nie pasuje nam bo w środku zaniknie piękna drewniana konstrukcja. Co prawda można wykonać taka udawaną "ślepą", ale to nie to samo co oryginał. Wypełniania kratek szachulca cieplejszym pustakiem ceglanym typu MAX nie polecają ze względu na mostki termiczne; są jednak tacy, którzy to wykonują tynkując wierzchnią warstwę tynkiem cienkowarstwowym.
Można wymurować ścianę z cegły pełnej klinkierowej i zostawić ją z ładną fugą. Jak poniżej

Natknąłem sie również na metodę, która początkowo wydawała mi się herezją. Jednak jak zagłębiłem się w artykuły opisujące szczegóły, to przyznam, że jest nęcąca. Co więcej znalazłem nawet w okolicy Lwówka Śląskiego dom tak wykończony (jeszcze wtedy nie otynkowany).

Chodzi tutaj o użycie betonu komórkowego czyli bloczków typu YTONG, SILKA itp.No to był szok.Pamiętam, że zawsze powtarzano, że gazobeton pije wodę jak gąbka. To prawda, ale jeżeli budynek już stoi i ma dach z okapem, konstrukcja szachulcowa jest sucha, a zewnętrzną warstwę gazobetonu można otynkować różnego rodzaju zaprawami od cienkowarstwowych do bazujących na glinie...To zrobiło się interesujące. Można dodać jeszcze, że gazobeton łatwo obrobić zwykłą piła, klei się go cienkowarstwowym klejem i łatwo dopasować kształt a jeszcze że jest ciepły i stosunkowo niedrogi to myślę, że przynajmniej spróbujemy chociaż jedno pomieszczenie tak zrobić. Oczywiście fotostory z procesu będzie zamieszczone na blogu. Przeciętna ściana ma grubość ok 15cm co przy wypełnieniu gazobetonem daje wartość k=0,63, gdy przy glinie jest to k=2,9, cegła wypalana około k=1,0. W przypadku, kiedy zdecydujemy sie na dodatkowe ocieplenie od wewnątrz warstwą grubości 15cm to wartość k spadnie do 0,34 co jest już niezłym wynikiem. No tak ortodoksyjnie to nie jest ale zobaczymy. Zainteresowanych odsyłam do internetu tutaj.

No a oprócz tego w Siedzibie stara zdjęta dachówka zaparkowała na przyszłym parkingu

Wkopane zostały podkłady kolejowe oddzielające tą część od podwórka ( na wierzch pójdzie kliniec bazaltowy).

Pan Czesio wykonał rynnę nad przejściem z podwórka

Podkłady przed budynkami gospodarczymi - będzie bruk - "kocie łebki"

Została wybrana warstwa ziemi z tarasów i ułożono folię pod żwir

A na koniec część sieni już po renowacji stropu ceglanego.

Czyli jak zawsze trochę do przodu!!
I to by było w tym gorącym tygodniu na tyle. Pozdrawiamy z nad Kwisy!!!

Trochę o wnętrzu.

2011-05-22T16:08:00.001+02:00

Dzisiaj trochę o wnętrzu Siedziby. Jak dotąd opisywaliśmy wyłącznie strukturę zewnętrzną i nieco stajnie i korytarz. Czas opisać więcej.
Dom zbudowany został jako budynek typowo wiejski z podziałem na stajnię i część mieszkalna na parterze oraz tzw. zimne (nie ogrzewane) pokoje na piętrze i ogromne poddasze. Konstrukcja była praktyczna jak obserwujemy dzisiaj i staramy się przedstawiać sobie ówczesne życie wiejskie. Bezpośrednio nad stajnia znajdują się drzwi którymi podawano siano i słomę na poddasze. Przewiewność budynku na górze pozwalała na dobre przechowywanie i suszenie tychże. Jednocześnie łatwo było je zrzucić na dół i podać do stajni.
Zdjęcia stajni prezentowaliśmy wielokrotnie. Po wejściu schodami na górę znajdziemy się na otwartej sali
skąd prowadzi korytarz do pokoi letnich i wejście na poddasze.

Jak widać na zdjęciu poprzedni gospodarz zerwał drewniane podłogi w 2/3 piętra i wylał tam posadzkę betonową i ocieplił szczytowe ściany i sufity regipsami i wełną mineralną. Widać także nieistniejący już kominek który był przyczyna pożaru na szczęście ugaszonego.

Tutaj widać ściane z drugiej strony kominka i spaloną belkę stropową.

W tym pięknym pokoju zerwaliśmy ocieplenie i tak to wyglądało:

Ściany pokoju są otynkowane zaprawą glinianą i pod nią kryją się belki konstrukcji szachulcowej wypełnione cegłami z niewypalonej gliny.
Pokój obok

Ten pokój po zerwaniu ocieplenia ze ścian i sufitu prezentuje sie już ciekawiej nie licząc zgomadzonego bałaganu.

Tutaj nie mamy już do czynienia z tynkiem na ścianach (i dobrze!); kiedyś było to większe pomieszczenie i postawiona została ściana działowa chyba w latach 20-tych XX wieku sądząc po wymiarach cegieł. W obu pomieszczeniach zachowały się na szczęście podłogi, które zamierzamy wycyklinować.

Pozostałe pokoje wyglądają dość ponuro i wymagają wielkiej pracy w celu ich rekonstrukcji.

To jest to samo pomieszczenie - jak widać niepotrzebne belki nadały się komuś (na opał?). Podłogi brak, ściana zewnętrzna to obraz nędzy i rozpaczy. Tutaj naprawdę wiele trzeba wykonać.

A to przykład z serii "zrób sobie łazienkę". Bardzo pomysłowe ocieplenie stropu i designerskie upięcie firan!!!O doborze farb się nie wypowiem, ale podstawa pod umywalkę - bomba!

I kolejny pokój :

Jak widać jakość zbliżona, ale tutaj i w "łazience" są już betonowe podłogi!!!

Z drugiej strony budynku ktoś wykonał jakieś prace oto efekt:

przed zdjęciem regipsów

i tuż po zdjęciu. Widać wymienione cegły w szachulcu, ale efekt żaden. Kładzione na zaprawę cementową, zimne i bez wyrazu Brrr!! Tu też jest drewniana podłoga!!

A teraz zejdziemy znowu na dół i coś specjalnie dla miłośników designu w dobrym wydaniu. Salon przed rozpoczęciem prac renowacyjnych.

Te wzory kojarzą mi się z echem...

A tak to wygląda teraz. Okna wstawione, ościeżnica poprawiona, ściany a trakcie skrobania starych warstw farby. Tutaj też jest drewniana podłoga ale trochę uszkodzona.

Inne ujęcie - widać nowe okna i zamontowane parapety. Spod chyba pięćdziesięciu warstw farby wyłazi ta pierwsza - wzory w ultramarynie.

No i tyle. Została kuchnia, którą już opisywałem. Jak widać jest trochę pracy, ale nie od razu Kraków zbudowano. Pomalutku. Najpierw musimy ustalić metodę renowacji ścian szczytowych, jest z tym trochę kłopotu. Bo musi być trochę cieplej niż było, w miarę bez stosowania technologii z epoki ze względu na brak know-how w stawianiu ścian z gliny i sieczki a przede wszystkim ma wyglądać schludnie . Trudno to pogodzić chociaż jest parę fajnych metod wykończenia. Ale o tym napiszemy tylko jak ją (metodę) wybierzemy.

Ale widoki na przyszłość są pozytywne jak powiedział Pan Stolarz. Tylko patrzeć!!!

Pozdrawiamy z nad Kwisy!!!

To i owo

2011-05-15T22:02:00.001+02:00

Trochę czasu już minęło od świąt i sławetnego 3 Maja, który chyba wszyscy zapamiętali z okazji ataku zimy. Tym razem w Siedzibie działał Władek. Zrobiono po troszkę wszystkiego. Posprzątano a przede wszystkim wykonano odpływ wody z rynny.

Woda odpłynie teraz poniżej budynku. Nie będzie już wylewać się na taras. Oczywiście trzeba jeszcze to wszystko zakopać, wymurować studzienkę z kratką rewizyjną itd. ale grunt, że woda odchodzi od budynku. Jak widac zalega jeszcze sporo gruzu ze starych dachówek, które czekają na swój dzień.

Przyjechał nas sąsiad Marek i zademonstrował postępy prac przy swoim bolidzie:

Pojazd wyposażył w hamulec ręczny i joistick do skręacania tylnych kół,

co realizowane jest za pomocą siłownika elektrycznego skręcającego przekładnie kierowniczą w części będącej kiedyś przodem Mitsubishi Colta.

Pojazd został lekko pomalowany z przodu. Marek obiecuje teraz zająć się instalacją oświetlenia.

Po czym Marek zademonstrował próbę "zwijania asfaltu" to jest piasku na naszym podwórku. Istny ogień!!

Tymczasem Mistrz Felek zakończył obmurowanie okna i zejścia do piwnicy w przyszłej kuchni.

W kuchni rozebrano też ściankę działową przygotowując ją do budowy pieca z tzw. ścianówką, to znaczy pieca, w którym tył będzie jednocześnie ścianą z kafli grzejącą pokój widoczny w głębi.

W stajni ukończono starą wnękę, która zamieniła się w przyjemny i wyglądający oryginalnie element "małej architektury wnętrza". Może coś tam postawimy, albo powiesimy np. chomąto czy inne tzw. szpeje?

Mistrz Feliks obmurował kratki piwniczne

oraz dokończył naprawy otworów stajennych z drugiej strony budynku, co wiązało się z dużym nakładem pracy i wymianą pęknietych piaskowcowych nadproży.

Na koniec coś co nas bardzo ucieszyło. Jak już wcześniej pisałem niefortunnie wycięto stary winogron rosnący na ścianie budynku. Okazało się, że jednak daje oznaki życia o wypuścił listki. Wierzymy, że uda się go dalej hodować!!

I tym optymistycznym zdjęciem kończę relację.
Pozdrawiamy z nad Kwisy. C.d.n.

Święta, świeta i po świętach (nareszcie!)

2011-05-01T11:43:00.000+02:00

Jak już wcześniej wspominałem w przedświateczną sobotę pauzowalismy. Oczywiście my z Władkiem, natomiast reszta ekipy działała zgodnie z planem. No więc melduję, że największa nasza bolączka czyli remont dachu jest już ukończony!!! Prace dekarskie zostały ostatecznie zakończone we wtorek po świętach. Siedziba ma już długo oczekiwany nie przeciekający dach, rynny i piorunochron.
A tak się prezentuje :

Prace kosztowały nas dużo wysiłku szczególnie, że koordynowane były telefonicznie na odległość ale efekt jest zadowalający.
W końcu nie musimy się już przejmować wodą deszczową, która wsiąkała pod budynek po każdych opadach. Teraz odprowadzana jest rynnami we właściwy ku temu sposób. Dla nas pozostało jedynie podłączenie piorunochronu do tzw. uziomu czyli specjalnego pręta długości 3 metrów wbitego do ziemi i podłączonego tzw. bednarką do instalacji odgromowej na budynku. Wykonaliśmy to z pomocą Pana Czesia.

Na zdjęciu powyżej widać wbijany pręt (część już wbita w ziemi). Zamontowaliśmy również wylewki do rynien spustowych. Na razie tylko nadają kierunek spływającej wodzie. W przyszłości rury odprowadzające wodę zostaną zakopane w ziemi tak aby maksymalnie oddalić wodę od ścian budynku.
A oto efekt pracy:

W międzyczasie Mistrz Feliks zajmował się rekonstrukcją otworu okienka w stajni. Nadproże było pękniete i trzeba było wymienić znaczną część kamienia, tak aby pęknięcie nie powiększało się.

Ściana poniżej okienka zaczynała pękać - została wzmocniona "ankrami" jak to mówi Feliks czyli metalowymi klamrami spajającymi mur.Widać nowe nadproże - oczywiście materiał "wiekowy" jak wszystko u nas z epoki!
A to już inna część wnętrza domu.

Stwierdziliśmy, że należy zmienić kształt zabudowy wejścia do piwnicy, co wiązało się z dużą ilością gruzu i pyłu powstającego podczas przeróbki.

Jednak dzięki temu pomieszczenie kuchenne zyskało więcej światła i jest zgodne z oryginałem, który oglądaliśmy w innym równie starym jak nasz domu. U nas niestety zabudowa wejścia piwnicznego była rozebrana całkowicie. Prace trwają.

W międzyczasie wszystkie zamontowane przez nas nowe okna dostały do kompletu drewniane parapety, które trzeba będzie jeszcze pomalować ale to już będą prace wykończeniowe.

Sobota szybko minęła. Sporo zostało zrobione jednak jak po każdej robocie coś powstało ale inne rzeczy trzeba wykonać, ot choćby zniszczona dachówka którą trzeba będzie zebrać i przewieźć, a był już taki porządek przed budynkiem....

Ale nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. Dachówkowa tłuczka trafi tutaj:

Czyli na przyszłe miejsce parkingowe. Posłuży jako podkład wyrównujący pod tłuczeń bazaltowy, który będzie użyty jako materiał wykończeniowy (w okolicy jest wiele kamieniołomów bazaltu).
No i tyle. Całe szczęście, że wbrew zapowiedziom pogoda była bardzo ładna i wcale nie padał deszcz!!!

Pozdrawiamy z nad Kwisy!

Działo się!

2011-04-17T18:56:00.000+02:00

Oj działo się w tą sobotę! W końcu ładna słoneczna pogoda przyszła do nas! Ułatwiło to znacznie prace naszym dekarzom. W środę tak lało,że musieli zejść z dachu. Ale to już za nami. Przełożenie dachówki na pierwszej połaci dachu zostało zakończone w piątek!!!

Co prawda zostały jeszcze do zamontowania obróbki blacharskie wokół komina i parę szczegółów ale już cieszymy się z osiągnięcia półmetka prac dekarskich.
Tak jak było do przewidzenia dachówka na południowej stronie dachu w 90% nie nadawała się do powtórnego użycia stąd na cito musieliśmy kupić dodatkowy materiał. Dobry los pomógł nam w tym i dojechało około 9 tysięcy karpiówki doskonałej jakości.

W tym czasie roboty przesunęły się na drugą stronę dachu i wygląda to tak:

Bardzo podoba nam się kolor tej "nowej" dachówki.

A tutaj ciekawostka jaka znaleźliśmy na słupie z przyłączem energetycznym na budynku. Prawdziwa porcelana Rosethal !!!!

Kiedy oglądaliśmy postępy na dachu nagle dał się słyszeć z drugiej strony od podwórka hałas. Co to takiego - rockersi czy może jakiś zabłąkany jeździec z "Mad Maxa" na buggy? Nic z tego to przyjechał nasz dobry sąsiad Marek i zaprezentował swój pojazd już na chodzie!!!

Po prostu baja!!! Marek pozwolił się wszystkim chętnym "karnąć"!!! Wrażenia nieziemskie. Nie da się wrzucić więcej niż drugiego biegu bo maszyna po prostu przyspiesza jak rakieta. Robi przy tym wrażenie, że hej!! Marek rozpracował elektronikę silnika i wszystko działa. W planie jest montaż kosiarki rotacyjnej pod spodem i pługa odśnieżnego na zimę. No i jeszcze oblachowanie i takie tam szczegóły. Wszyscy niecierpliwie czekamy na postępy Twoich prac Marku. Jeszcze raz szacun!!!

W międzyczasie nasz mistrz murarski Feliks działał w stajni, która coraz bardziej zmienia swoje oblicze na miejsce godne nadania lepszej nazwy. Otynkowane są już wszystkie ściany. Sufit ma być zrobiony w przyszłym miesiącu. Potem jeszcze podłoga i pomieszczenie będzie gotowe.

Władek nie darował ostatniemu nie zamontowanemu oknu. Skoro wszystko było gotowe, to dlaczego nie zamontować ostatniego okna na parterze?

No to zamontowałem!!

Na koniec jeszcze rzut oka do wnętrza poddasza w świetle słońca.
Roboty dekarskie zostaną zakończone najprawdopodobniej w pierwszych dniach po świętach. W przyszłym tygodniu Wielka Sobota więc pauzujemy. Zresztą trzeba odpocząć i obmyśleć dalsze plany remontowe.

Pozdrawiamy z nad Kwisy!!

Ważna rzecz!

2011-04-10T18:51:00.000+02:00

Wcześniej nie wspominałem ponieważ ustalenia trwały - aż do końca marca ale zaczęło się!! To znaczy remont dachu się zaczął. A to ważna rzecz! Bagatela 400 metrów kwadratowych powierzchni pokrytej dachówką karpiówką. Jak to powiedział jeden z dekarzy: dachówki chyba z całego powiatu - różnego wzoru, koloru i wymiarów. Dach był już mocno sfatygowany i trapiły go przecieki. Łaty były podgnite, wiele dachówek połamanych, utlenionych itp. Od niemal roku gromadziliśmy używana dachówkę na wymianę. W sumie na dachu znajduje się 18 tysięcy sztuk dachówki. W grę wchodziło wyłącznie przełożenie istniejącej i uzupełnienie braków i ubytków ale równie starą jak nasza, używaną dachówką. Roboty postępują nad wyraz sprawnie, co zauważyli już sąsiedzi. W końcu budynek dostanie kompletne rynny, obróbki blacharskie i odnowiony zostanie piorunochron, z których zostały wyłącznie wspomnienia. Ta inwestycja cieszy nas ogromnie. Tak bardzo, że Władek z wrażenia przestawił aparat na fotografie czarno - białe.
A oto postępy prac:

Jak widać wykonana jest około połowa jednej strony (oba górne zdjęcia wykonał Pan Dekarz)

A oto monstrualnej wielkości poddasze - strych w "oczach Władka":

Prawda, że fajny :))

Na koniec coś dla miłośników sztuki ludowej i malarstwa naiwnego:

Słońce dla wszystkich remontujących!!!!!
Odkryliśmy to dzieło po zdemontowaniu ocieplenia i regipsów w jednym z pomieszczeń.

Prace dekarskie potrwają jeszcze do świąt, bo jakoś tak dziwnie się składa, że wszyscy rzemieślnicy zawsze chcą przed świętami zakończyć roboty....

Pozdrawiamy z nad Kwisy!!

Dzień Świstaka

2011-04-03T21:52:00.000+02:00

Normalnie można się zastanowić nad wszystkim. Czekamy na sobotę cały tydzień, a tu się taki Dzień Świstaka trafi. Czyli de facto zostajemy sami. Każdy ma coś ważnego do roboty. Koniec końców byliśmy tylko we dwóch: ja i Władek. Ale żeby nie powiało defetyzmem zawsze coś do przodu :-)

Przyjechał piasek dwóch gatunków i utworzył coś w rodzaju Gór Sokolich.

Feliks potynkował w tygodniu trochę ściany w stajni.

Otwory po chlewikach (kiedyś była to przybudówka) zostały zamurowane.

Południowa strona budynku zaczyna się "wyrównywać"

Od wewnątrz stajni powstały w ten sposób miłe wnęki.

Wstawiłem kolejne okno na parterze. Pozostały jeszcze dwa ( i 16 na górze.....).

W ten sposób jesteśmy już gotowi na montaż parapetów, które czekają na swoją kolej. Widoczne pozostałości pięknych wzorów malarskich.

No i już. Spaliliśmy jeszcze dwie pryzmy gałęzi pozostałe po porządkach przed budynkiem. i czas było wracać. Być może zmiana czasu na letni spowodowała przesilenie wśród naszych wykonawców, ale cóż poradzić na to. Mamy nadzieję, że w przyszłym tygodniu będzie lepiej.
Pozdrawiamy z nad Kwisy!

Pierwszy dzień wiosny

2011-03-27T12:14:00.000+02:00

Pierwszy dzień wiosny przywitał nas zacnie - spadkiem temperatury do plus 3 stopni i ciągłymi opadami deszczu.
No ale ostatecznie cały tydzień czeka się na sobotę bez względu jaka nie będzie. W poprzednim tygodniu tylko Władek wizytował Siedzibę gdzie prace koncentrowały się w stajni no i trochę na podwórzu gdzie ułożono drewno pod okapem. Nasz kamieniarz - Pan Sebastian zajmował się w dalszym ciągu stajnią, gdzie trwają żmudne prace rekonstrukcyjne.

Jak widać Pan Sebastian wykonał już ogromną robotę w naszym domu. Doskonale czuje swoją pracę i należy do ludzi których można śmiało polecić wszystkim, którzy poszukują takiego wykonawcy!! Jakby ktoś był zainteresowany, to służymy namiarami.
No ale znowu przyjechała koparka i zaczęliśmy dalsze prace niwelacyjne bez względu na pogodę. Wywieziono całą hałdę gruzu poporządkowego, która zalegała przed wjazdem do Siedziby po czym zajęliśmy się równaniem terenu pod przyszłe miejsca na parkowanie samochodów.

Ja zaś przystąpiłem do wymiany kolejnych okien na parterze.

W międzyczasie ekipa złożona z Panów Czesia i Sebastiana zajmowała się stolarką drzwiową

Stare drzwi w kamiennej futrynie dostały zawiasy "z epoki" made by Czesio.

Jedna koparka odjechała, druga przyjechała i wspólnie z naszym najbliższym sąsiadem Panem Markiem któremu poświęcę wkrótce osobny post nadzorowaliśmy oczyszczenie koryta strumienia płynącego przez nasze działki.

Wspominając o Marku nie mogę odmówić sobie przyjemności i zamieścić za jego zgodą zdjęcie pokazujące jak zmyślnym człowiekiem jest nasz sąsiad. Otóż Marek wykonuje obecnie własnym pomysłem pojazd będący hybrydą rozbitej Fiesty i Colta, który w przyszłości posłuży jako pług odśnieżny! Po prostu szacun Marku!!!!

No i tak upłynęła nam sobota. Jak zwykle szybko i jak zawsze za długo trzeba na nią czekać. Ale już za siedem dni następna!!!

Aha byłbym zapomniał. Kiedy my byliśmy zajęci swoimi robotami przyjechał Franek i ostatecznie zmontował poręcze schodów na strych. Jak kupiliśmy dom schodów nie było . Te zamontowane przez Franka pochodzą oczywiście z demobilu. Ktoś z sąsiadów je wyrzucił, bo zrobił nowe. W ten sposób Siedziba wzbogaciła się o stare przedwojenne schody, które oczyścił i zamontował Franek. Oceńcie sami:

Pozdrawiamy z nad Kwisy!!!

Operacja resekcja.

2011-03-13T18:59:00.000+01:00

Koparka przyjechała zgodnie z planem. Po małych przygotowaniach przystąpiono do usunięcia pnia z przed budynku .

Publiczność niecierpliwie przyglądała się operacji snując domysły o skarbach ukrytych pod drzewem.

Operator koparki wykazał się dużym kunsztem w opanowaniu maszyny.

Po ustawieniu wykopanego korzenia teren został wyrównany i przystąpiono do niwelowania - tak żeby mógł powstać kamienny murek rozgraniczający poziomy.

Wyszło równo. Jedyne skarby jakie znaleźliśmy to cegły, które poukładaliśmy na studni do wyschnięcia.

Na powyższym zdjęciu widać gdzie będzie murek. Uskok będzie niewielki, ale rozgraniczy poziomy i pozwoli na podział części wejściowej do budynku i studni z łąką. W przyszłości chcemy pod ścianą postawić ławkę aby cieszyć się ciepłem od południowej strony.

Niestety z drugim pniem sie nie powiodło. Pomimo bardzo głębokiego obkopania korzenie wrosły pod ścianę - drzewo rosło za blisko budynku gospodarczego. Przy próbie podważenia ściana groziła zawaleniem - widać pęknięcie muru. Chcieliśmy tego uniknąć i pozostawiliśmy pień na swoim miejscu zasypując wykop. Pozbędziemy się go inną metodą :))

Tymczasem prace przy sklepieniu w stajni postępują planowo. Efekty są coraz bardziej widoczne!

Na koniec na teren posesji przewieziony został ogromny kloc ściętej lipy. Zostanie pocięty na drewno opałowe!!!

Pozdrawiamy z nad Kwisy!

C.d.n.

Krótka przerwa

2011-03-06T22:45:00.000+01:00

Krótka przerwa nastąpiła dla nas na biegówki - jak co roku. Pomimo, że śnieg w dolinach już zniknął w górach zima jak się patrzy! Oto dowód - czyli widok na Śnieżkę od strony czeskiej, gdzie szlifowaliśmy kondycje.

Parę dni szybko minęło i wróciliśmy do rzeczywistości szachulcowej, gdzie pod naszą nieobecność działał Władek. Jadąc do Nawojowa zahaczyliśmy o Przecznicę i Kłopotnicę rzucając okiem na postępy prac.

W Siedzibie pod dowództwem Władka prace trwały w najlepsze.

To znaczy Kamieniarz zajmował się w dalszym ciągu sklepieniami w stajni - odsłaniając kolejne fragmenty piaskowcowe. Stwierdziliśmy, że im więcej piaskowca uda się odsłonić - tym lepszy da to efekt.

Zostały również osadzone elementy odtwarzanego portalu okiennego.

Na koniec Pan Kamieniarz pojechał z tzw. zwornikiem wykorzystując fragment starego materiału z naszego budynku:

Pozostał duży problem w postaci pni po ściętych drzewach, które trzeba usunąć. Koparka już zamówiona. Na zdjęciu widać jaki problem nam zagrażał.

Na koniec fotka pt. nawojowskie przedwiośnie.

Pozdrawiamy z nad Kwisy!

Mistrz murarski Feliks

2011-03-01T13:58:00.000+01:00

Dzisiaj w galerii wykonawców nasz murarz Feliks.
Postanowiłem ten post poświęcić osobie naszego murarza Feliksa co obiecałem już wcześniej. Jednocześnie na wniosek Lambi uszczegółowiłem poprzedni post odnośnie podziału poziomów i budowie murków. Rzeczywiście może ktoś wykorzysta nasze doświadczenie w tym zakresie.
Mistrz Feliks znalazł się sam. Czyli pojawił się trochę z polecenia, trochę sam z siebie żeby coś zrobić (zarobić), a trochę z poszukiwań prowadzonych przez nas. Mistrz nie lubi dużych projektów. Należy mu je dzielić na mniejsze, a te na jeszcze mniejsze i takie akceptuje do wykonania. Otynkować jedną ścianę no dobrze ale na dwa razy; gdyby powiedzieć Feliksowi, że ma otynkować całe pomieszczenie porzuciłby miejsce pracy i tyle byśmy widzieli Feliksa.

Mistrz, a w tle praca mistrza

Ale od początku o podwórzu.
Dowiedzieliśmy się od starszego Pana który osiedlił się w naszym domu w 1945 roku, że podwórko nie było nigdy wybrukowane. Otoczone z trzech stron budynkami tworzyło coś jakby nieckę, w której gromadziła się woda po każdym większym deszczu. Jeden z budynków nie przetrwał ale nadal wejście do domu było pochyłe. Brakowało wewnętrznego porządku.

Pochyłe podwórze trudne było do aranżacji. W zimie powstawało zamarznięte jezioro na środku podwórka.

Budynek budowany był od piwnicy w niewielkim zagłębieniu, a następnie obsypany ziemią wokoło tak, że wyglądał jakby stał na górce. W rzeczywistości od strony Kwisy jest skarpa - w jej stronę opadał grunt.

Najpierw został wyrównany teren od strony wjazdu - wokół podmurówki byłej stodoły.

Koparka miała co robić. Nie licząc kilku przyczep gruzu który wyjechał z podwórka zgromadziliśmy kamienie z odzysku (część rozebranej podmurówki stodoły) oraz drzewo z usuniętych samosiejek wokół domu.

Teren został ukształtowany według naszych założeń tak, żeby woda spływała od podwórza w stronę skarpy.

Teraz dokładnie widać ile nadkładu usunęła koparka. Powstała różnica około 80cm!

Koparka wykopała rów o głębokości około pół metra pod fundament przyszłego murku. Jak widać grunt jest zwarty i nie wymagał wykonania szalunków zabezpieczających przed osuwaniem się ziemi do wykopu.

Oto teren przygotowany do wylania fundamentu i dalszych prac.

W końcu Pan Feliks mógł przystąpić do dzieła. Z zebranych wcześniej kamieni i cegły rozbiórkowej skomponował murek w starym stylu. Koparka zbiera nadkład ziemi na przyszłym tarasie i wyrównuje teren.
Murek wykonany jest na szerokość dwóch cegieł.

Od strony skarpy czoło muru zostało niestety obrzucone tynkiem przez mistrza Feliksa. Na usprawiedliwienie praca ta nie była przez nas nadzorowana i mistrz wykonał ją według własnego pojęcia "mur na stary styl". Mistrz przyjął uwagi i dalsza część pracy została wykonana jak należy.

Feliks wymurował schodki ze starych płytek klinkierowych.

Po czym na mieszance piasku i cementu powstał zarys wejścia do budynku .

Bruk z cegły położony został po wybraniu czarnej ziemi z użyciem suchej mieszanki piasku i cementu w proporcji 4:1

A tak wygląda układanie bruku ceglanego. Po wybraniu ziemi wysypana jest mieszanka piaskowo-cementowa o grubości ok. 10cm na nią układane są cegły, które ubija się ciężkim młotkiem uderzając przez drewnianą łatę. W ten sposób cegła "układa się" w mieszance i jest wyrównana powierzchnia.

No i po projekcie.
Pozdrawiamy z nad Kwisy!

Zima nie odpuszcza.

2011-02-24T20:02:00.000+01:00

Zima nie odpuszcza. Jak w temacie posta. To kolejny tydzień a już wydawało się że puka do nas wiosna. Nic z tego. Przebiśniegi ponownie przysypane śniegiem. Możemy zająć się wspominaniem. Tym razem o murku.
Pomysł podzielenia poziomów podwórka był jednym z tych, które rodzą się spontanicznie. Punktem wyjścia było pytanie jak uporządkować podwórko, żeby nie było zalewane wodą deszczową. Postanowiliśmy podzielić je na poziomy, które w przyszłości zagospodarujemy. Po wyznaczeniu obrysu koparka wykonała wykop pod fundament.

Zwartość gruntu pozwoliła nam na zaoszczędzenie robót związanych z szalowaniem. Ziemia nie obsuwała się można było przystąpić do wylania betonu. Pomogła w tym tzw gruszka, która przywiozła gotowy beton i wlała bezpośrednio do wykopu. Zaoszczędziliśmy w ten sposób około tygodnia pracy unikając przerabiania w betoniarce Kamaza piachu i cementu.

Po związaniu betonu nasz mistrz murarski przystąpił do murowania. Materiał oczywiście miejscowy czyli odzyskane cegły i kamienie.

Po uporaniu się z murkiem mistrz murarski Feliks przystąpił do wykonania utwardzenia górnego poziomu przy pomocy bruku z cegły.

Posadziliśmy pierwsze iglaki. Na nie wybrukowanej części tego poziomu najprawdopodobniej zostanie wysypany kliniec jednak najpierw muszą zakończyć się prace przy elewacji budynku.

W tzw. międzyczasie został przywieziony na miejsce ostatecznego postoju bardzo ważny element małej architektury wiejskiej - obecny niegdyś przy każdym nowoczesnym gospodarstwie ;))

Pozdrawiamy z nad Kwisy!

Akcja posesja.

2011-02-13T20:04:00.000+01:00

Trochę nam pomogła pogoda w ten wekkend. Było słonecznie i niezbyt zimno. W sam raz żeby zabrać się za porządki.Stare lipy, które zostały ścięte na jesień leżały pocięte w kloce, gałęzie choć zebrane w pryzmę nie wyglądały ładnie. Zaczęliśmy od weryfikacji podciętych krzaków winogron. Trzeba je było usunąć pozostawiając pędy, z których mamy nadzieję odbiją nowe przewodniki.

Tak wygląda obecnie ściana boczna budynku. Zrobił się dobry dostęp do elewacji, którą będziemy w przyszłości musieli odnowić.

Podcinane winogrona wraz z gałęziami lipowymi spaliliśmy inaugurując tym samym otwarcie sezonu ogniskowego.

Drzewo jak widać spryzmowane czeka na porąbanie i przewiezienie.

Kiedymy zajmowaliśmy się ogniskiem nasz kamieniarz wraz pomocnikiem zamontowali pierwszy fragment piaskowcowego obramowania okna. Postanowiliśmy odtworzyć istniejące wcześniej okno gdyż poprzednicy umieścili w tym miejscu zupełnie współczesne takie prawie balkonowe, co nam wybitnie nie odpowiadało.

Wewnątrz stajni prace kamieniarskie posuwają się powoli naprzód zamontowano półki piaskowcowe.

Tutaj prace spowalnia temperatura.

Nie wspomniałem wcześniej, ale odwiedził nas jesienią złodziej i bezczelnie ukradł nam rynnę z budynku gospodarczego, bodaj nie doniósł....

Prace kamieniarskie są coraz bliżej końca. Ościeżnice prawie oczyszczone. Pozostało jeszcze wymienić jeden blok piaskowca na nowy gdyż stary jest mocno popękany w dwóch miejscach i nie da się go uratować. Zresztą nie utrzymałby okiennicy a tą chcielibyśmy ponownie powiesić.

Po wymianie będzie już można myśleć o zamontowaniu nowych okien. Te czekają już w gotowości. Zawieźliśmy natomiast do malowania okna, które zamontujemy na górze budynku. Póki co wyglądają tak:

Oby do wiosny :))
Pozdrawiamy z nad Kwisy!!!!

Spichlerz - reinkarnacja.

2011-02-10T17:25:00.000+01:00

Przeglądamy zdjęcia i czekamy na wiosnę w międzyczasie wspominamy to, co już odratowaliśmy. Dzisiaj napiszę o spichlerzu. Nie będę ukrywać, że ruina z piwniczka chylącą się ku zawaleniu była chyba tą kropla która przelała obawy i zachęciła do tego akurat budynku. Spichlerza właściwie już nie było, ale ta piekna granitowa kolumienka podtrzymująca kolebkowe sklepienia była tak urokliwa, że nie można było odmówić jej ratunku. Wprost wołała do nas: odbudujcie i ratujcie mnie przed unicestwieniem!!! A czasu ku temu było faktycznie niewiele.

No po prostu kolumienka wydała nam się cudowna!! Tylko, że podtrzymywała strop budynku, którego już nie było. Ani dachu, ani ścian. Na ceglanym stropie od góry rosła trawa, cegły powoli zaczynały odpadać....

Od starszego Pana, który mieszkał w naszym domu od 1945 roku dowiedzieliśmy się, że tenże budynek służył jako spichlerz. Składowano tam worki ze zbożem i inne płody rolne. Niestety stojąca obok ogromna (podobno) drewniana stodoła nie miała szczęścia i została tak jak konstrukcja dachu spichlerza rozebrana przez ostatniego "gospodarza" służąc jako materiał stolarski. Po stodole została jedynie podmurówka i wybetonowane podłoże na którym stała młockarnia.

Remont rozpoczęliśmy od naprawy pękniętego muru i oczyszczenia stropu.

Później roboty potoczyły się szybko. Odbudowano ściany i wylano wzmocnienie na stropie.

Oczyszczona piwnica zaczęła wysychać. Kolumna poczuła się lepiej:))

Odtworzono konstrukcję dachu....

oraz połączono oba budynki gospodarcze tworząc dwie wiaty z wykorzystaniem starej podmurówki stodoły.

Efekt tych prac oceńcie sami na moim ulubionym zdjęciu!

Pozdrawiamy z nad Kwisy.
P.S. We Wrocławiu zakwitły już przebiśniegi!!!

Alzackie inspiracje.

2011-02-08T20:10:00.000+01:00

Czekając na otwarcie sezonu remontowego postanowiłem zaprezentować zdjęcia z francuskiej Alzacji. Małe miasteczko na północ od Miluzy może być natchnieniem dla miłośników budynków o konstrukcji szachulcowej, a także nieść inspiracje dla szukających oryginalnych pomysłów. Zdjęcia wykonał Władek w maju 2007 roku. Miłego oglądania!

Duże wyzwanie cd.

2011-02-02T21:24:00.000+01:00

Jak już pisałem wcześniej zima - zimą. Prace i owszem zostały na razie wstrzymane, jednak nie na tyle żeby nic nie robić. Więc wizytujemy nasz szachulec w miarę często i zawsze coś podłubiemy. Sam widok domu napawa nas optymizmem i nastraja do snucia planów remontowych.

Od jakiegoś już czasu drążymy temat oczyszczenia portali okiennych, ościeżnic, elementów piaskowcowych i stropów. Pomysły były przeróżne. W konfrontacji z rzeczywistością nie wytrzymywały. Pomysł wypiaskowania odpadł ze względu na wysokie koszty. Próbowaliśmy własnoręcznie oczyszczać ościeżnice szlifierką kątową ze szczotką ale efekt był niezadowalający. Pewnego dnia jak to zwykle bywa Władek zauważył w okolicy budynek, którego elewację kamienną czyścił jakiś człowiek. Pogadali. Okazało się, że tenże człowiek to kamieniarz - artysta. Po obejrzeniu naszego domu stwierdził, że chętnie podejmie się prac u nas. Nie zważając na zimę, a wykorzystując chwilowe ocieplenie z zapałem rozpoczął działania wraz ze swoim pomocnikiem.

Najpierw zajęli się ościeżnicami. No co tu będę pisał oceńcie sami:

Nowe okna wykonane na wzór starych mamy już gotowe lecz przed montażem wstrzymywały nas właśnie te poniszczone i zamalowane wieloma warstwami farby piaskowcowe ościeża.

Prace trwają przerywane od czasu do czasu ze względu na zamarzającą sprężarkę.

Ościeże drzwi też już oczyszczone.

Przystąpiono do renowacji słupów w stajni, zaczynając od wydłubania zmurszałego piaskowca i krzemieni.

Przy okazji na własnej skórze doświadczyliśmy co musimy zmienić. Pod koniec zeszłego roku nasz murarz - Pan Feliks tak się rozpędził z porządkami, że bez pytania rozpoczął układanie bruku ceglanego na podłodze.

Bruk co prawda jest odtworzony tyle, że jedynie oczyszczony i podniesiony, ale niestety nieocieplony. Na wiosnę trzeba będzie rozebrać to co zrobione, wybrać grunt, położyć folię na nią płyty styropianu i wylać tzw. chudy beton. Dopiero na to ponownie ułożyć cegłę. W ten sposób oddzielimy grunt rodzimy od podłogi, która nie będzie przenosiła wilgoci i oddawała ciepła pomieszczenia. Co szybko to dwa razy trzeba zrobić. Niestety.

Słupy powoli uzupełniane elementami z piaskowca.

Praca wre! Piaskowiec poddawany jest tzw. dłutowaniu. W głębi widoczny jest jeden z czterech słupów przyściennych również w ten sam sposób poddawany renowacji.

Wszystkich prac nie można teraz wykonywać ze względu na temperaturę. Większość zostanie ukończona na wiosnę, ale nasze wielkie wyzwanie powoli zaczyna przybierać zakładany przez nas kształt.

Pozdrawiamy z nad Kwisy!!

Duże wyzwanie.

2011-01-30T21:25:00.000+01:00

Wszystko za co się weźmiemy stanowi wyzwanie. Jednak stajnia okazała się dużym, wielkim, a może nawet największym wyzwaniem rekonstrukcyjnym. W 2007 roku po wejściu ukazał nam się obraz.....no nie wiadomo czego. Ze stajni gdzie miały swoje miejsce zwierzęta zrobiła się stolarnia, a raczej mega nieporządek po tejże.

To co widać na podłodze to około metrowa warstwa trocin!! Te same trociny odkryliśmy wcześniej w piwnicach. Coś niesamowitego ktoś wrzucał trociny i zasypał prawie całą piwnicę!! To czego nie zdążył wysypać czekało na nas...

Po usunięciu trocin i dokopaniu się do podłogi właściwej ( bruk z cegły!!!!) postanowiliśmy odsłonić zamurowane okienka w ścianie. Efekt był piorunujący - fala światła wlała się natychmiast i rozjaśniła całe pomieszczenie!

W jednym miejscu strop był podparty stemplem. Podczas przygotowań do wzmocnienia stropu od góry zdarzył się wypadek, który mógł nas drogo kosztować. Nieuważnie stanąłem na ceglany strop od góry i w jednej chwili wypadły cegły, a ja zatrzymałem się na łokciach! Na szczęście tylko tyle. Ale strachu się najadłem! Cóż ludzka nieuwaga.

Brakujące cegły dało się uzupełnić i odtworzyć to co spadło, a jednocześnie wzmocnić konstrukcję od góry.

Oczywiście to co pokazuję trwało długo czyli cztery lata gdyż w międzyczasie angażowały nas inne roboty, jednak coś się posuwało do przodu. A to wyrzucono trociny, wyrównano podłoże, zbito tynk itd. Główne prace to czas ubiegłego roku. Niestety ceglanego stropu nie da się odczyścić. Stajnia zrobiła swoje i trzeba tynkować sklepienia. Całość położona jest na zaprawie wapiennej która jest bardzo słaba i wymaga wzmocnienia od góry i otynkowania. Pewne elementy jednak odratujemy o czym później.

Po takich to pracach na raty stajnia zaczyna wyglądać coraz lepiej. Zrobiliśmy schody do sieni. Osadziliśmy drzwi - kratę efekt wspólnej pracy Panów Czesia i Franka, osadziliśmy okienka. Coś drgnęło i wygląda teraz tak:

Końca prac nie widać, ale pierwsze roboty już za nami. Teraz po kolei pójdzie dalej o czym wkrótce.

Byliśmy w ten wekkend i pogoda choć przepiękna nie dało się wiele zrobić było minus 15 stopni ale co za niebo...

W końcu w domu!!!

2011-01-24T22:00:00.000+01:00

W końcu po czterech latach ogarniania chaosu przeszliśmy z pracami do wnętrza głównego budynku! Naprawdę ciągle pojawiały się jakieś nowe prace wszędzie ale nie w domu. I tak jakoś któregoś dnia Władek stwierdził, że dosyć tego bałaganu, żeby człowiek przejść normalnie nie mógł!

No to znaczy przejść można było, tylko że z przejścia zrobił się magazyn rzeczy tymczasowych!

Po zinwentaryzowaniu pomieszczenia doszliśmy do wniosku, że można zachować piękne cegły z których zbudowany jest strop w sieni i część słupów podtrzymujących. Po zbiciu tynku odsłoniły się piękne piaskowce z których wykonane są częściowo ściany. Te postanowiliśmy aby zaczęły nowe życie tym razem już nie pod tynkiem.

Nasz Najlepszy Murarz (któremu wkrótce poświęcę oddzielny post) przystąpił do tynkowania ścian i ułożenia posadzki ze starych cegieł.

Pan Stolarz czyli Franek zajął się rekonstrukcją schodów. Oczyścił stare biegi, wymienił stopnie dorobił boczki, spoczniki itd.

Zamontowaliśmy nowe okno i parapet i ukazała się taka oto sień w nowym wydaniu

Oczywiście trzeba jeszcze pomalować ściany, wyolejować parapet i schody i zadbać o wiele innych detali, ale zrobiło się jakoś tak przytulniej....

Co prawda dopadła nas zima i pauzujemy z robotami, ale donoszę że blask odzyskał stary numer domu wiszący nad portalem wejściowym. Posklejany, uzupełniony, lekko podmalowany wygląda teraz tak:

Bardzo podoba mi się ten śmieszny krój cyferek, chyba coś takiego widziałem niegdyś na Łużycach (?)

Ze względu na wartość historyczną - jest to jedna z niewielu ocalałych części wyposażenia domu raczej zawiśnie na honorowym miejscu w sieni!!

Pozdrawiamy zimowo z nad Kwisy!!!

Przywracać dawny blask - czyli z innej beczki.

2011-01-18T20:13:00.000+01:00

Starocie, zabytki myśli ludzkiej, sztuki w każdym wymiarze odchodzą tak jakoś niezauważalnie na naszych oczach. Tak jak nasze ukochane stare szachulce wiele przedmiotów nie dożyje do naszych czasów. Odchodzą cicho tak po prostu. No chyba, że ktoś powie stop tak nie można!!! Tak właśnie zareagował Władek na widok pewnego rdzewiejącego samochodu. To był pierwszy test na wytrzymałość otoczenia. Wyremontuję Go!! Oznajmił obecnym. Tym nie mniej musiałem przejechać z Władkiem przez pół Polski, żeby potwierdzić sens zakupu i dodać otuchy ŻE NA PEWNO SIĘ UDA!!!!

To co zobaczyliśmy wyglądało mniej więcej tak:

Citroen 11BL rok produkcji 1947. Oficjalny import do Polski wyniósł 2000 aut i ANI jednej sztuki jakiejkolwiek części zamiennej. Staruszek jeździł po Polsce aż do lat 80-tych ubiegłego wieku, kiedy to majestatycznie zaparkował w garażu. Nie był ruszany aż 25 lat.

Test wytrzymałości otoczenia trwał około 5 lat. Powoli jednak dzięki zawzięciu Władka i walce z setkami "fachowców" a w głównej mierze dzięki starym rzemieślnikom zaczął przypominać coś lepszego.

Koniec końców cel został osiągnięty. Auto zarejestrowane, pachnące lakierem zostało przywrócone do życia technicznego. Jeździ. Nawet jak! Wszyscy się oglądają jak płynie po szosie i jakoś tak się uśmiechają, przyjaźnie nam machają rękami pozdrawiając! Inny Świat!

Ten test udowodnił, że można. Czyli doświadczenie już mamy. Skoro z autem się powiodło, to i z domem się uda! Stare auto, stary dom można by powiedzieć: Stare, dobre czasy. Ten remont pokazał nam, że trzeba wytrwale dążyć do celu, nie załamywać się przejściowymi trudnościami i opiniami "doradców" a w końcu rzecz sama nam się odwdzięczy i przyniesie satysfakcje.

Są może jacyś chętni żeby ich zawieźć np. do ślubu.......?

Podejdź no do płota!

2011-01-14T21:09:00.000+01:00

Stopień degradacji budynków gospodarczych był wprost nie do uwierzenia. No przecież można rozebrać drewnianą stodołę na drewno (opałowe? użytkowe? czy inne) tak żeby tylko została kamienna podmurówka. Co z tym było robić? Byli i tacy, którzy radzili nam żeby zburzyć wyrównać i piękną metalową zieloną siatkę na słupkach rozpiąć!!!
Na szczęście pojawił się pomysł na wykorzystanie podmurówki jako bazy do ogrodzenia.

Stan wyjściowy.

Realizacja pomysłu.

Idąc za ciosem dobudowana została brama wjazdowa z furtką.

Mur który powstał został przykryty dwoma warstwami starej betonowej dachówki odzyskanej z wozowni.

Stuk puk - nowy bruk!

2011-01-12T21:34:00.000+01:00

Dach, ściany i okna to podstawa, ale podłoga jest chyba najbardziej spychanym elementem na sam koniec remontu. Jak sobie przypomnę to chyba wszystkie budowy prezentują taką kolejność. Postanowiliśmy, że u nas będzie inaczej! Nie ma to jak równy grunt pod nogami. Materiał wiadomo - używany i z odzysku czyli taki w którym najbardziej czuć duszę i widać ząb czasu. Oczywiście najlepiej było by z kostki czy też płyt granitowych, ale na bezrybiu i rak ryba.

Stan wyjściowy odtworzonej wiaty pomiędzy budynkami gospodarczymi

Wnętrze byłej wozowni. Ta zamurowana ściana to miejsce odzysku wrot.

Poszła pierwsza warstwa podsypki wyrównującej.

Robota ruszyła! Materiał to stara cegła rozbiórkowa.

Efekt końcowy po wyrównaniu płytą wibracyjną zachęcił nas do zastosowania tego materiału na szerszą skalę.

Czyli wnętrze wozowni...

budynków gospodarczych....

oraz wejścia do budynku głównego.

Cegła rozbiórkowa okazała się bardzo wdzięcznym materiałem, który łatwo się obrabia ma dobry stary wygląd i jest dostępna.

C.D.N.

Pan Ślusarz

2011-01-08T15:45:00.000+01:00

Oto kolejna milowa postać w galerii mistrzów Siedziby. Pan Ślusarz czyli Pan Czesio. To chyba tylko w dobrych bajkach pojawia się taka postać! I pojawił się u nas!!!

Pan Czesio zaczął dokonywać po prostu istnych cudów! Zaczęło się od wygrzebanego na szrocie mechanizmu z rozpadających się wrót starej stodoły. Tenże złom w rękach Pana Czesia ożył i stał się podstawą do transformacji naszych starych drzwi do budynku gospodarczego.

Później nastąpiła eksplozja pomysłów Pana Czesia czyli jak naprawić rozpadającą się studnię, jak z kilku prętów i koła od wozu zrobić furtkę...

Tak wyglądają już ukończone realizacje projektów Pana Czesia.

I ostatnia rewelacja Pan Czesio rozpoczął współpracę z Panem Frankiem (opisywanym wcześniej).
Efekt tej współpracy czyli połączenie wiedzy i umiejętności obu Mistrzów plus stara krata ze złomu i deski z palet przerósł nasze oczekiwania. Chwała im za to!!! Liczymy na dalszą owocną współpracę obu Panów.

Wycinka-załamka

2011-01-04T20:17:00.000+01:00

W roku poprzednim czyli 2010 zaplanowaliśmy usunięcie dwóch bodaj równie starych jak dom lip. Drzewa piękne, wielkie i stare coraz bardziej zagrażały budynkom. Obawialiśmy się każdej większej wichury.

Do pewnego momentu drzewa chroniły budynki, lecz teraz stanowiły zagrożenie. Przed dwoma laty zostały nieco "przystrzyżone" jednak bliższa obserwacja spowodowała decyzję o ich ścięciu - zaczynały rozsadzać korzeniami ściany budynków i kamienne ocembrowanie studni.

Operacja poprzedzona pismem do gminy z dołączonym szkicem, numerem działki, aktem własności, określeniem gatunku drzew i grubości pnia oraz powodem usunięcia i podstawą prawną (art.83 ustawy z dn. 16.04.2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 92 poz.880) została wykonana pomyślnie. Okazuje się, że drzewa rosnące na prywatnej posesji można usunąć z określonych względów BEZPŁATNIE. Dobrze o tym wiedzieć.

Oczywiście żal nam było wielkich starych drzew ale bezpieczeństwo było ważniejsze. Niestety planowana operacja na I kwartał przesunęła się aż do jesieni powodem była długa zima i deszcze wiosenno letnie, a także kosmiczne propozycje cenowe. Koniec końców powiodło się, a na pocieszenie pozostała nam jedna ogromna lipa rosnąca u bramy wjazdowej.

Po pozostałości lipy nie zgłosił się żaden rzeźbiarz...

W zamian za ścięte drzewa posadziliśmy już nowe na razie maleńkie drzewka.

Widoki na przyszłość

2011-01-02T20:37:00.000+01:00

I mamy już 2011 rok. Czyli zaczynamy piąty rok zmagań. Mamy nadzieję, że będzie LEPSZY o ile nie równie dobry jak poprzednie lata Czego Wszystkim obserwatorom i miłośnikom życzą natchnieni Domem nad Kwisą!!!

A najlepsze widoki - a jakże przez okna!! Oto kilka przykładów na pokrzepienie:

No i żeby nie było!! Drzwi też niech mają!!!

SAMYCH OTWARTYCH DRZWI W POTRZEBIE

uchylonych okien

dla swobody inwencji

Życzymy w 2011 roku!!!

Pan Stolarz

2010-12-31T15:38:00.000+01:00

Jak to dobrze trafić na Dobrego Fachowca! najlepiej starej daty. Takim fachowcem jest Pan Stolarz. Krótko - Franek. Oto dzięki Frankowi sprawy ruszyły z kopyta. Powoli zamykamy dom. A jest co zmykać. samych okien na górze budynku jest 17 na dole 9 do tego drzwi do sieni, do stajni, do budynków gospodarczych...Jednym słowem coś dla Pana Stolarza. Franek zaczął od budynku gospodarczego. Obił deskami górną część muru.

Deski z odzysku czyli fragmenty palet ładnie przestrugane i przykręcone do listew mocowanych na murze.

Drzwi w przejściu pomiędzy budynkiem głównym a budynkiem gospodarczym. Franek użył piękne stare zawiasy ze starych drzwi (leżą obok).

A to już drzwi główne do sieni. Materiał jak na budynku gospodarczym. Tak wyglądały po pierwszej warstwie lakierobejcy Sadolin.

Drzwi do stajni. Franek rozciął je w połowie wysokości tak jak kiedyś robiono. Widać również drzwi na piętro, którymi w dawnych czasach wrzucano siano i gromadzono je na zimę w poddaszu.

Wejście do sieni od drugiej strony budynku. Franek nabiera coraz większej wprawy.

Zaczyna być sielsko....

Zima długo trzyma.

2010-12-12T18:32:00.000+01:00

Zima na przełomie 2009 i 2010 roku była prawdziwym testem na wytrwałość. W planie wiele prac, ręce aż się same zacierają do pracy a tu jeden opad śniegu za drugim. Czas więc był na stronę logistyczną. Udało się nabyć cegłę rozbiórkową, zamówiliśmy okna i zajmowaliśmy się tzw. czesaniem okazji.

Jak widać na poniższym zdjęciu okoliczne warunki sprzyjały rozrywkom mieszkańców wsi.

Jeszcze trochę czasu i prace ruszą. Oby do wiosny!

Rok przemian

2010-12-01T20:48:00.000+01:00

Rok 2009 przyniósł wiele zmian w wyglądzie zewnętrznym. Mocno zmieniło się wewnętrzne podwórko i budynki gospodarcze. Po ukończeniu odtworzenia dachów można było uporządkować "przybudówki".

Dorabiając drzwi i wszelkie inne zamknięcia, równolegle rozpoczynając budowę tarasu przed budynkiem.

Taras zaczął diametralnie zmieniać geometrie podwórka i wygląd domu, który niejako "urósł".

No i sezon powoli zmierzał ku końcowi.

Przyszła zima

2010-11-25T21:57:00.000+01:00

Zima- już druga w historii remontu naszego domu zatrzymała prace na kilka miesięcy. A tak niewiele zabrakło, żeby dokończyć dachówkę na budynku gospodarczym - odbudowanej wiacie.

Tuż przed opadami śniegu zdążyliśmy jeszcze splantować teren podwórka.

Zima jak to zima - minęła i można było przystąpić do dalszych prac.

Czyli powiesić bramę wjazdową

i zrobić wykop pod przyszły taras.

Wielkie porządki

2010-11-24T21:36:00.000+01:00

Pierwsze kroki poczynione. Samosiejki usunięte. Śmieci wywiezione. Czas zacząć przeobrażenia.

Najpierw trzeba było zacząć ratować resztki budynków gospodarczych

..i odtworzyć to co z nich zostało

Żeby ponownie zaczęło być jak kiedyś

i zaczęło przypominać oryginał.

Dając efekt końcowy zgodny z oczekiwanym

W sumie trwało to rok, a wydaje się jakby to kilka tygodni.

Porządki po poprzednich gospodarzach

2010-11-18T20:33:00.000+01:00

Wprost niewyobrażalny był bałagan jaki zastaliśmy. Wszystko co dało się oderwać było oderwane zburzone bądź wyszabrowane. Lecz najpierw ruszyła piła motorowa aby dom wyszedł zza zasłony drzew i krzaków.

Stary dom szachulcowy - jak się spotkaliśmy

2010-11-17T21:34:00.000+01:00

1832 rok - taka data widnieje nad wejściem do Naszego domu. Czas mija, a z nim mijają rzeczy. Taka rzecz to również ten dom. Być może przypadek sprawił, że został dostrzeżony i będzie mu dane znowu istnieć i cieszyć ludzi, którzy w nim będą przebywali. Krok po kroku postaram się pokazać jak ponownie rodzi się do życia.